ὕσκλ-ος

ὕσκλος, ὕσχλος [m.] “a device (ἀγκύλη, βρόχος) on sandals used to fasten the straps’ (Phryn. PS, Poll., H., Theognost.). *VAR ἐννήυσκλοι: ὑποδήματα Λακωνικῶν ἐφήβων ‘sandals of Laconian ephebes’ (H.), ἕπτυσχλοι: ἀνδρεῖον ὑπόδημα (H. = Hermipp. 67). *ETYM In view of the variants, the word is clearly Pre-Greek. 1538 ὑσκυθά — [Beekes, s.v. ὕσκλος, p. 1588]

ὕσκλος : m. «ce qui sert à attacher les sandales » (crochets ?, lacets ?), cf. les gioses ἀγκύλαι, βρόχοι (Hsch.), ἀγκύλοι (Theognost.); écrit ὕσχλος (Poll. 7,80 et Phryn. p. 25 B). D'où les composés avec un nom de nombre comme premier terme évvhüoxhot : ὑποδήματα Λακῶνικῶν ἐφήδων (Hsch.), ἔπτυσχλοι ‘ ἀνδρεῖον ὑπόδημα (Hsch. = Hermipp. fr. 67). Dérivé ὑσκλωτός (Dicaearch.). Et.: ‘Terme technique et familier qui … — [Chantraine, s.v. ὕσκλος, p. 1181]

ὕσκλος, ὕσχλος m. “Vorrichtung (ἀγκύλη, βρόχος) an. der Sandale, in der die Riemen befestigt wurden’ (Phryn. PS, Poll,, H., Theognost.) ; ἐννήὔσκλοι" ὑποδήματα Aaxwrızav ἐφήβων H., ἕπτυσχλοι" ἀνδρεῖον ὑπόδημα H. (Hermipp. 67). — Fremdwort unbekannter Herkunft. dopivn, Dat. auch -wı (udyeodaı [Versende] B 863, © 56) f. ‘Kampf, Schlacht’ (ep. γε. seit D.). Davon ’Youwaraim. Ὁ]. Ν. einer Phyle (Epid.). — Altes, im … — [Frisk, s.v. ὕσκλος, p. 1946]