Aulus Gellius, Noctes Atticae 1.15.17

Favorinum ego audivi dicere versus istos Euripidi: Ἀχαλίνων στομάτων Ἀνόμου τʼ ἀφροσύνας Τὸ τέλος δυστυχία, non de his tantum factos accipi debere, qui impia aut inlicita dicerent, sed vel maxime de hominibus quoque posse dici stulta et inmodica blaterantibus, quorum lingua tam prodiga infrenisque sit, ut fluat semper et aestuet conluvione verborum taeterrima, quod genus homines a Graecis significantissimo vocabulo κατάγλωσσοι appellantur.