Livy, Ab urbe condita, books 1-5 - 3 p49

concitatur multitudo partim atrocitate sceleris, partim spe per occasionem repetendae libertatis. Appius nunc uocari Icilium, nunc retractantem arripi, postremo, cum locus adeundi apparitoribus non daretur, ipse cum agmine patriciorum iuuenum per turbam uadens, in uincula duci iubet. iam circa Icilium non solum multitudo sed duces quoque multitudinis erant, L. Ualerius et M. Horatius , qui repulso lictore, si iure ageret, uindicare se a priuato Icilium aiebant; si uim adferre conaretur, ibi quoque haud impares fore. hinc atrox rixa oritur. Ualerium Horatiumque lictor decemuiri inuadit: franguntur a multitudine fasces. in contionem Appius escendit: sequuntur Horatius Ualeriusque. eos contio audit: decemuiro obstrepitur. iam pro imperio Ualerius discedere a priuato lictores iubebat, cum fractis animis Appius, uitae metuens, in domum se propinquam foro insciis aduersariis capite obuoluto recipit. Sp. Oppius , ut auxilio collegae esset, in forum ex altera parte inrumpit. uidet imperium ui uictum. agitatus deinde consiliis ad quae ex omni parte adsentiendo multis auctoribus trepidauerat, senatum postremo uocari iussit. ea res, quod magnae parti patrum displicere acta decemuirorum uidebantur, spe per senatum finiendae potestatis eius multitudinem sedauit. senatus nec plebem inritandam censuit et multo magis prouidendum ne quid Uergini aduentus in exercitu motus faceret.