Plautus, Captivi 3.3

Tyndarvs Nunc íllud est, cum mé fuisse quam ésse nimio mávelim: nunc spes opes auxiliaque a me segregant spernuntque se. hic illést dies, cum nulla vitae meae salus sperabilest, neque † exílium exitio est néque adeo spes, quae mi hunc aspellat metum, nec subdolis mendaciis mihi usquam mantellum est meis, neque deprecatio perfidiis meis nec male factis fuga est, nec confidentiae usquam hospitium est nec deverticulum dolis: operta quae fuere aperta sunt, patent praestigiae, ómnis res palam est, néque de hac re negotium est, quín male occidam oppetamque pestem eri vicem meamque. perdidit me Aristophontes hic qui venit modo intro † is me novit, is sodalis Philocrati et cognatus est. neque iám Salus servare, si volt, me potest, nec copia est, nisi si áliquam corde machinor astutiam. quám, malum? quid machiner? quid comminiscar? maxumas nugás ineptus incipisso. haereo.