Plautus, Cistellaria 3.1

Melaenis Rem élocuta sum tibi omnem; sequere hac me, Selenium, ut eorum quoiam esse oportet te sis potius quam mea. quamquam invita te carebo, ánimum ego inducam tamen ut illud quem ad modum tuam in rem bene conducat consulam. nam hic crepundia insunt, quibuscum te illa olim ad me detulit, quae mihí dedit, parentes te ut cognoscant facilius. accipe hanc cistellam, Halisca. ágedum pulta illas fores. dic me orare ut aliquis intus prodeat propere ocius. Alcesimarchvs Recipe me ad te, Mors, amicum et benevolum. Selenivm Mater mea, periimus miseraé. Alcesimarchvs Vtrum hac me feriam an ab laeva latus? Melaenis Quid tibi est? Selenivm Alcesimarchum non vides? ferrum tenet. Alcesimarchvs Ecquid agis? remorare. lumen linque. Selenivm Amabo, accurrite, ne se interemat. Alcesimarchvs O Salute méa salus salubrior, tu nunc, si ego volo seu nolo, sola me ut vivam facis. Melaenis Haud voluisti istuc severum facere. Alcesimarchvs Nil mecum tibi, mortuos tibi sum: hanc ut habeo certum est non amittere; nam hercle iam ad me adglutinandam totam decretum est dare. ubi estis, servi? occludite aedis pessulis, repagulis ilico: hanc ego tetulero intra limen.— Melaenis Abiit, abstulit mulierem. ibo, persequar iam illum intro, ut haec ex me sciat éadem, si possum tranquillum facere ex irato mihi.