Plautus, Curculio 2.3

Cvrcvlio Dáte viam mihi, nóti ignoti, dúm ego hic officiúm meum facio: fugite omnes, abite et de via decedite, ne quem in cursu capite aut cubito aut pectore offendam aut genu. ita nunc subito, propere et celere obiectumst mihi negotium, nec homo quisquamst tám opulentus, qui mi obsistat in via, nec strategus nec tyrannus quisquam, nec agoranomus, nec demarchus nec comarchus, nec cum tanta gloria, quin cadat, quin capite sistat in via de semita. tum isti Graeci palliati, capite operto qui ambulant, qui incedunt suffarcinati cum libris, cum sportulis, constant, conferunt sermones inter sese drapetae, obstant, obsistunt, incedunt cum suis sententiis, quos semper videas bibentes esse in thermipolio, ubi quid subripuere: operto capitulo calidum bibunt, tristes atque ebrioli incedunt: eos ego si offendero, ex unoquoque eorum exciam crépitum polentarium. tum isti qui ludunt datatim servi scurrarum in via, et datores et factores omnis subdam sub solum. proin se domi contineant , vitent infortunio. Phaedromvs Recte hic monstrat, si imperare possit. nam ita nunc mos viget, ita nunc servitiumst: profecto modus haberi non potest. Cvrcvlio Ecquis est qui mihi commonstret Phaedromum genium meum? ita res subita est, celeriter mihi hómine convento est opus. Palinvrvs Te ille quaerit. Phaedromvs Quid si adeamus? heus, Curculio, te volo. Cvrcvlio Quis vocat? quis nominat me? Phaedromvs Qui te conventum cupit. Cvrcvlio Haud magis me cupis quam ego te cupio. Phaedromvs O mea opportunitas, Curculio exoptate, salve. Cvrcvlio Salve. Phaedromvs Salvom gaudeo te advenire. cedo tuam mi dexteram. ubi sunt spes meae? eloquere, obsecro hércle. Cvrcvlio Eloquere, te óbsecro, ubi súnt meae? Phaedromvs Quid tibist? Cvrcvlio Tenebrae oboriuntur, genua inedia succidunt. Phaedromvs Lassitudine hercle credo. Cvrcvlio Retine, retine me, obsecro. Phaedromvs Viden ut expálluit? datin isti sellam, ubi assidat, cito et aqualem cum aqua? properatin ocius? Cvrcvlio Animo male est. Palinvrvs Vin aquam? Cvrcvlio Si frustulenta est, da, obsecro hercle, obsorbeam. Palinvrvs Vae capiti tuo. Cvrcvlio Obsecro hercle, facite ventum ut gaudeam. Palinvrvs Maxume. Cvrcvlio Quid facitis, quaeso? Palinvrvs Ventum. Cvrcvlio Nolo equidem mihi fieri ventulum. Phaedromvs Quid igitur vis? Cvrcvlio Esse, ut ventum gaudeam. Palinvrvs Iuppiter te dique perdant. Cvrcvlio Perii, prospicio parum, gramarum habeo dentes plenos, lippiunt fauces fame, ita cibi vacivitate venio lassis lactibus. Phaedromvs Iám edes aliquid. Cvrcvlio Nolo hercle aliquid: certum quam aliquid mavolo. Palinvrvs Immo si scias, reliquiae quae sint. Cvrcvlio Scire nímis lubet ubi sient, nam illis conventis sane opus est meis dentibus. Phaedromvs Pernam, abdomen, sumen sueris, glandium— Cvrcvlio Ain tu omnia haec? in carnario fortasse dicis. Phaedromvs Immo in lancibus, quae tibi sunt parata, postquam scimus venturum. Cvrcvlio Vide ne me ludas. Phaedromvs Ita me amabit quám ego amo, ut ego haud mentior. sed quod te misi, nihilo sum certior. Cvrcvlio Nihil attuli. Phaedromvs Perdidisti me. Cvrcvlio Invenire possum, si mi operam datis. postquam tuo iussu profectus sum, perveni in Cariam, video tuom sodalem, argenti rogo uti faciat copiam. scires velle gratiam tuam, noluit frustrarier, ut decet velle hominem amicum amico, atque opitularier: respondit mihi paucis verbis, atque adeo fideliter, quod tibi est item sibi esse, magnam argenti ínopiam. Phaedromvs Perdis me tuis dictis. Cvrcvlio Immo servo et servatum volo. postquam mihi responsum est, abeo ab illo maestus ad forum med illo frustra advenisse. forte aspicio militem. aggredior hominem, saluto adveniens. salve inquit mihi, prendit dexteram, seducit, rogat quid veniam Cariam; dico me illo advenisse animi causa. ibi me interrogat, ecquem in Epidauro Lyconem tarpezitam noverim. dico me novisse. quid? lenonem Cappadocem? annuo visitasse. sed quid eum vis? “quia de illo emi virginem triginta minis, vestem, aurum; et pro ís decem coáccedunt minae.” dédisti tu argentum? inquam. “ímmo ápud trapezitam situm est illum quem dixi Lyconem, atque ei mandavi, qui anulo meo tabellas obsignatas attulisset, ut daret operam, ut mulierem a lenone cum auro et veste abduceret.” postquam hoc mihi narravit, abeo ab illo. revocat me ilico, vocat me ad cenam; religio fuit, denegare nolui. quid si abeamus ac décumbamus? inquit. consilium placet: neque diem decet morari, neque nocti nocerier. omnis res paratast. et nos, quibus paratum est, assumus. postquam cenati atque appoti, talos poscit síbi in manum, provocat me in aleam, ut ego ludam: pono pallium; ille suom amiculum opposivit, invocat Planesium. Phaedromvs Meosne amores? Cvrcvlio Tace parumper. iacit volturios quattuor. talos arripio, invoco almam meam nutricem Hérculem, iacto basilicum; propino magnum poclum: ille ebibit, caput deponit, condormiscit. ego ei subduco anulum, deduco pedes de lecto clam, ne miles sentiat. rogant me servi quó eam: dico me ire quo saturi solent. ostium ubi conspexi, exinde me ilico protinam dedi. Phaedromvs Laudo. Cvrcvlio Laudato quando illud quod cupis effecero. eamus nunc intro, ut tabellas consignemus. Phaedromvs Num moror? Cvrcvlio Atque aliquid prius obstrudamus, pernam, sumen, glandium, haec sunt ventris stabilimenta, pane et assa bubula, poculum grande, aula magna, ut satis consilia suppetant. tu tabellas consignato, híc ministrabit, égo edam. dicam quem ad modum conscribas. sequere me hac intro. Phaedromvs Sequor.—