Plautus, Poenulus 5.5

Antamonides Si ego minam non ultus fuero probe, quam lenoni dedi, tum profecto me sibi habento scurrae ludificatui. is etiam me ad prandium ad se abduxit ignavissimus, ipse abiit foras, mé reliquit pro atriensi in aedibus, ubi nec leno néque illae redeunt, nec quod edim quicquam datur. pro maiore parte prandi pignus cepi, abii foras; sic dedero: aere militari tetigero lenunculum. nanctus est hominem, mina quem argenti circumduceret. sed mea amica nunc mihi irato obviam veniat velim: iam pol ego illam pugnis totam faciam uti sit merulea, ita replebo átritate, átrior multo ut siet, quam Aegyptini, qui cortinam ludis per circum ferunt. Anterastilis Tene sis me arte, mea voluptas; male ego metuo miluos, mala illa bestia est, ne forte me auferat pullum tuom. Adelphasivm Vt nequeo te satis complecti, mi pater. Antamonides Ego me moror. propemodúm hoc opsonare prandium potero mihi. sed quid hoc ést? quid est? quid hóc est? quid ego video? quo modo? quid hoc est conduplicationis? quae haec est congeminatio? quis hic homo est cum tunicis longis quasi puer cauponius? satin ego oculis cerno? estne illaec mea amica Anterastilis? et ea est certo. iam pridem ego me sensi nihili pendier. non pudet puellam ámplexari baiolum in media via? iam hercle ego illum éxcruciandum totum carnufici dabo. sane genus hoc mulierosumst tunicis demissiciis. sed adire certum est hanc amatricem Africam. heus tu, tibi dico, mulier, ecquid te pudet? quid tibi negoti est autem cum istac? dic mihi. Hanno Adulescens, salve. Antamonides Nolo, nihil ad te attinet. quid tibi hanc digito tactio est? Hanno Quia mihi lubet. Anterastilis Lubet? Hanno Ita dico. Anterastilis Ligula, i in malam crucem. tune hic amator audes esse, hallex viri, aut contrectare quod mares homines amant? deglupta mena, sarrapis, sementium, manstruca, halagora, sampsa, tum autem plenior ali ulpicique quam Romani remiges. Agorastocles Num tibi, adulescens, malae aut dentes pruriunt, qui huic es molestus, an malam rem quaeritas? Antamonides Quin adhibuisti, dum istaec loquere, tympanum? nam te cinaedum esse arbitror magis quam virum. Agorastocles Scin quam cinaedus sum? ite istinc, servi, foras, ecferte fustis. Antamonides Heus tu, si quid per iocum dixi, nolito in serium convertere. Anterastilis Qui tibi lubido est, opsecro, Antamonides, loqui inclementer nostro cognato et patri? nam hic noster pater est; hic nos cognovit modo et hunc sui fratris filium. Antamonides Ita me Iuppiter bene amet, bene factum. gaudeo et volup est mihi, si quid lenoni óptigit magni mali. Anterastilis Hanno Agorastocles Agorastocles Bonum virum eccum video, se recipit domum; Hanno Agorastocles Vtrumvis est, vel leno vel Lycus. in servitute hic filias habuit tuas et mi auri fur est. Hanno rapiamus in ius. Hanno Minime. Agorastocles Quapropter? Hanno Quia †iniuriarum multo induci satius est.