Plautus, Stichus 1.2

Antipho Quí manet ut moneatur semper servos homo officium suom nec voluntáte id facere meminit, servos is habitu hau probust. vos meministis quot kalendis petere demensum cibum: qui minus méministis quod opus sit facto facere in aedibus? iam quidem in súo quicqué loco nisi erit mihi situm supellectilis, quom ego revortar, vos monimentis commonefaciam bubulis. non homines habitare mecum mi hic videntur, sed sues. facite sultis, nitidae ut aedes meae sint, quom redeam domum. iam ego domi adero: ad meam maiorem filiam inviso modo; siquis me quaéret, inde vocátote aliqui; aut iam egomet hic ero. Soror Quid agimus, soror, si óffirmabit pater adversum nos? Panegyris Pati nos oportet quod ille faciat, cuius potestas plus potest. exorando, haud adversando sumendam operam censeo: gratiam per si petimus, spero áb eo impetrassere; adversari sine dedecore et scelere summo haud possumus, neque equidem id factura neque tu ut facias consilium dabo, verum ut exoremus. novi ego nostros: exorabilest. Antipho Principium ego quo pacto cum illis occipiam, id ratiocinor: utrum ego perplexim lacessam oratione ad hunc modum, quasi numquam quicquam in eas simulem, quasi nil indaudiverim eas in se meruisse culpam, an potius temptem saeviter, si manere hic sese malint potius quam alio nubere. non faciam. quid mi ópust decurso aetatis spatio cum meis gerere bellum, quom nil, quam ob rem id faciam, meruisse arbitror? minime, nolo turbas, séd hoc mihi optumum factu arbitror: perplexabilitér earum hodie perpavefaciam pectora; post id igitur deinde, ut animus meus erit, faciam palam. multa scio faciunda verba. ibo intro. sed apertast foris. Soror Certo enim míhi paternae vocis sonitus auris accidit. Panegyris Is est ecastor. ferre advorsum homini occupemus osculum. Soror Salve, mi pater. Antipho Et vos ambae. ílico agite assidite. Soror Osculum— Antipho Sat est ósculi mihi vostri. Panegyris Quí, amabo, pater? Antipho Quia ita meae animae salsura evenit. Soror Asside hic, pater. Antipho Non sedeo istic, vos sedete; ego sedero in subsellio. Panegyris Mane pulvinum. Antipho Bene procuras. mihi satis sic fultumst. sede. Soror Sine, pater. Antipho Quid opust? Panegyris Opust. Antipho Mórem tibi geram. atque hoc est satis. Soror Numquam enim nímis curare possunt suom parentem filiae. quem aequiust nós potiorem habere quam te? postidea, pater, viros nostros, quibus tú voluisti ésse nos matres familias. Antipho Bonas ut aequomst facere facitis, quom tamen apsentis viros proinde habetis quasi praesentes sint. Soror Pudicitiast, pater, eos nos magnificare, qui nos socias sumpserunt sibi. Antipho Num quis hic ést alienus nostris dictis auceps auribus? Panegyris Nullus praeter nosque teque. Antipho Vostrum animum adhiberi volo; nám ego ad vos nunc imperitus rerum et morum mulierum, discipulus venio ad magistras: quibus matronas moribus, quae optumae sunt, esse oportet? sed utraque ut dicat mihi. Soror Quid istuc est quod huc éxquaesitum mulierum mores venis? Antipho Pol ego uxorem quaero, postquam vostra mater mortuast. Soror Facile invenies et peiorem et peius moratam, pater, quam illa fuit: meliorem neque tu reperies neque sol videt. Antipho At ego ex te éxquaero atque ex istac tua sorore. Soror Edepol pater, scio ut oportet esse: si sint—ita ut ego aequom censeo. Antipho Volo scire ergo, ut aequom censes. Soror Vt, per urbem quom ambulent, omnibus os opturent, ne quis merito male dicat sibi. Antipho Dic vicissim nunciam tu. Panegyris Quid vis tibi dicam, pater? Antipho Vbi facillime spectatur mulier, quae ingenio est bono? Panegyris Quoi male faciundi est potestas, quae ne id faciat temperat. Antipho Soror Antipho Qui potest mulier vitare vitiis? Soror Vt cottidie pridie caveat ne faciat quod pigeat postridie. Antipho Quae tibi muliér videtur multo sapientissuma? Panegyris Quae tamen, cum res secundae sunt, se poterit noscere, et illa quae aequo animo patietur sibi esse peius quam fuit. Antipho Edepol vos lepide temptavi vostrumque ingenium ingeni. sed hoc est quod ad vos venio quodque esse ambas conventas volo: mi auctores ita sunt amici, ut vos hinc abducam domum. Soror At enim nos, quarum res agitur, aliter auctores sumus. nam aut olim, nisi tibi placebant, non datas oportuit, aut nunc non aequomst abduci, pater, illisce apsentibus. Antipho Vosne ego patiar cum mendicis nuptas me vivo viris? Soror Placet ille meus mihi mendicus: suos rex reginae placet. idem animust in paupertate qui olim in divitiis fuit: Antipho Soror non tu me argento dedisti, opinor, nuptum, sed viro. Antipho Quid illos exspectatis, quí abhinc iam abierunt triennium? quin vos capitis condicionem ex pessuma primariam? Panegyris Stultitiast, pater, venatum ducere invitas canes. hostis est uxor, invita quae viro nuptum datur. Antipho Certumne est neutram vostrarum persequi imperium patris? Panegyris Persequimur, nam quo dedisti nuptum, abire nolumus. Antipho Bene valete. ibo atque amicis vostra consilia eloquar. Panegyris Probiores credo arbitrabunt, si probis narraveris. Antipho Curate igitur familiarem rem ut potestis. Panegyris Optume, nunc places, quom recte monstras; nunc tibi auscultabimus. nunc, soror, abeamus intro. Soror Ímmo intervisam domum. si a viro tibi forte veniet nuntius, facito ut sciam.— Panegyris Neque ego te celabo, neque tu me celassis quod scias. eho, Crocotium, i, parasitum Gelasimum huc arcessito, tecum adduce; nam illum ecastor mittere ad portum volo, si quae forte ex Asia navis heri aut hodie venerit. nam dies totos apud pórtum servos unus assidet; sed tamen volo intervisi. propera atque actutum redi.—