Plautus, Stichus 5.5

Stephanivm Mórem vobis geram, meaé deliciae. nam íta me Venus amoéna amet, ut ego huc iam dudum simitu exissem vobiscum foras, nisi me vobis exornarem. nam ita est ingenium muliebre: bene cum lauta est, tersa ornata ficta est, infecta est tamen; nimioque sibi mulier meretrix repperit odium ocius sua inmunditia, quam in perpetuom ut placeat munditia sua. Stichvs Nimium lepide fabulata est. Sangarinvs Veneris mera est oratio, Stichvs Sangarine. Sangarinvs Quid est? Stichvs Totus doleo. Sangarinvs Totus? tanto miserior. Stephanivm Vtrubi accumbo? Sangarinvs Vtrubí tu vis? Stephanivm Cum ambobus volo, nam ambos amo. Stichvs Vapulat peculium, actum est. Sangarinvs Fugit hoc libertas caput. Stephanivm Date mihi lócum, ubi accumbam, amabo, siquidem placeo. Stichvs Tun mihi? Stephanivm Cupio cúm utroque. Stichvs Ei mihi, bene ego dispereo. quid ais? Sangarinvs Quid est? Stichvs Ita me di ament, numquam enim fíet hodie, haec quin saltet tamen. age, mulsa mea suavitudo, salta: saltabo ego simul. Sangarinvs Numquam edepol med istoc vinces, quin ego ibidem pruriam. Stephanivm Siquidem mihi saltandum est, tum vos date bibat tibicini. Stichvs Et quidem nóbis. Sangarinvs Tene, tibicen, primum; postidea loci si hoc eduxeris, proinde ut antehac, celeriter lepidam et suavem cantionem aliquam occupito cinaedicam, ubi perpruriscamus usque ex unguiculis. inde huc aquam.