Plautus, Trinummus 3.1

Callicles Quó modo tu istuc, Stasime, dixti? Stasimvs Nostrum erilem filium Lesbonicum suam sororem despondisse. em hoc modo. Callicles Cuí homini despondit? Stasimvs Lysiteli Philtonis filio, sine dote. Callicles Sine dote ille illam in tantas divitias dabit? non credibile dicis. Stasimvs At tu édepol nullus creduas. si hoc non credis, ego credidero— Callicles Quid? Stasimvs Me nihili pendere. Callicles Quam dudum istuc aut ubi actumst? Stasimvs Ilico hic ante ostium, tam modo, inquit Praenestinus. Callicles Tanton in re perdita, quam in re salva Lesbonicus factus est frugalior? Stasimvs Atque equidem ipsus ultro venit Philto oratum filio. Callicles Flagitium quidem hercle fiet, nisi dos dabitur virgini. postremo edepol ego istam rem ad me áttinere intellego. ibo ad meum castigatorem atque ab eo consilium petam.— Stasimvs Propemodum quid illic festinet sentio et subolet mihi: ut agro evortat Lesbonicum, quando evortit aedibus. o ere Charmides, quam apsenti hic tua res distrahitur tibi! utinam te rediisse salvom videam, ut inimicos tuos ulciscare, ut míhi, ut erga te fui et sum, referas gratiam. nimium difficilest reperiri amicum ita ut nomen cluet, quoi tuam quom rem credideris, síne omni cura dormias. sed generum nostrum ire eccillum video cum adfini suo. nescio quíd non satis inter eos convenit: celeri gradu eunt uterque, ille reprehendit hunc priorem pallio. haud ineuscheme astiterunt. huc aliquantum apscessero: est lubido orationem audire duorum adfinium.