Plautus, Truculentus 2.4

Phronesivm Num tibi nam, amabo, ianua est mordax mea, quo intro ire metuas, mea voluptas? Diniarchvs Ver vide, ut tota floret, ut olet, ut nitide nitet. Phronesivm Quid tam , Lemno adveniens qui tuae non des amicae, Diniarche, savium? Diniarchvs Vah, vapulo hercle ego nunc, atque adeo male. Phronesivm Quo te avortisti? Diniarchvs Salva sis, Phronesium. Phronesivm Salve. hicine hodie cenas, salvos cum advenis? Diniarchvs Promisi. Phronesivm Vbi cenabis? Diniarchvs Vbi tu iusseris. Phronesivm Hic me lubente facies. Diniarchvs Edepol me magis. nempe tú eris hodie mecum, mea Phronesium? Phronesivm Velim, si fieri possit. Diniarchvs Cedo soleas mihi, properate, auferte mensam. Phronesivm Amabo, sanun es? Diniarchvs Non edepol bibere possum iam, ita animo malest. Phronesivm Mane, aliquid fiet, né abi. Diniarchvs Ah, aspersisti aquam. iam rediit animus. deme soleas, cedo bibam. Phronesivm Idem es mecastor qui soles. sed dic mihi, benene ambulatumst? Diniarchvs Huc quidem hercle ad te bene, quia tui videndi copia est. Phronesivm Complectere. Diniarchvs Lubens. heia, hoc est melle dulci dulcius. hoc tuis fortunis, Iuppiter, praestant meae. Phronesivm Dan savium? Diniarchvs Immo vel decem. Phronesivm Em istoc pauper es: semper plus pollicere quam ego abs te postulo. Diniarchvs Vtinam a principio reí item parsisses meae ut nunc reparcis saviis. Phronesivm Si quid tibi compendi facere possim, factum edepol velim. Diniarchvs Iam lauta es? Phronesivm Iam pol mihi quidem atque oculis meis. num tibi sordere videor? Diniarchvs Non pol mihi quidem; verum tempestas, memini, quondam etiam fuit, cum inter nos sordebamus alter de altero. sed quid ego facinus audivi adveniens tuom, quod tu hic me absente novi negoti gesseris? Phronesivm Quid id est? Diniarchvs Primumdum, cum tu es aucta liberis cumque bene provenisti salva, gaudeo. Phronesivm Concedite hinc vos intro atque operite ostium. tu nunc superstes solus sermoni meo es. tibi mea consilia summa semper credidi. equidem neque peperi puerum neque praegnas fui; verum adsimulavi me esse praegnatem: haud nego. Diniarchvs Quem propter, o mea vita? Phronesivm Propter militem Babyloniensem, qui quasi uxorem sibi me habebat anno, dum hic fuit. Diniarchvs Ego senseram. sed quid istuc? cui rei te adsimulare retulit? Phronesivm Vt esset aliquis laqueus et redimiculum, reversionem ut ad me faceret denuo. nunc huc remisit nuper ad me epistulam, sese experturum quanti sese penderem: si quod peperissem id non necarem ac tollerem, bona sua med habiturum omnia . Diniarchvs Ausculto lubens. quid denique agitis? Phronesivm Mater ancillas iubet, quoniam iam decimus mensis adventat prope, aliam aliorsum ire, praemandare et quaerere puerum aut puellam, qui supponatur mihi. quid multa verba faciam? tonstricem Suram novisti nostram, quae mercedem sese habet?† Diniarchvs Novi. Phronesivm Haec ut opera circumit, per familias, puerum vestigat; clanculum ad me detulit, datum sibi esse dixit. Diniarchvs O mercis malae. eum núnc non illa peperit, quae peperit prior, sed tu posterior. Phronesivm Ordine omnem rem tenes. nunc ut praemisit nuntium miles mihi, non multo post hic aderit. Diniarchvs Nunc tu te interim quasi pro puerpera hic procuras? Phronesivm Quippini, ubi sine labore res geri pulcre potest? ad suom quemque aequom est quaestum ésse callidum. Diniarchvs Quid me futurum est, quando miles venerit? relictusne abs te vivam? Phronesivm Vbi illud quod volo habebo ab illo, facile inveniam quo modo divortium et discordiam inter nos parem: post id ego tecum, mea voluptas, usque ero assiduo. Diniarchvs Immo hercle vero accubuo mavelim. Phronesivm Dis hodie sacruficare pro puero volo, quinto die quod fieri oportet. Diniarchvs Censeo. Phronesivm Non audes aliquid mihi dare munusculum? Diniarchvs Lucrum hercle videor facere mi, voluptas mea, ubi quippiam me poscis. Phronesivm At ego, ubi abstuli. Diniarchvs Iam faxo hic aderit. servolum huc mittam meum. Phronesivm Sic facito. Diniarchvs Quidquid attulerit, boni consulas. Phronesivm Ecastor munus te curaturum scio, ut cuius me nón paeniteat mittatur mihi. Diniarchvs Num quippiam aliud me vis? Phronesivm Vt quando otium tibi sit ad me revisas, et valeas.— Diniarchvs Vale. pro di immortales, non amantis mulieris, sed sociae únanimantis, fidentis fuit officium facere quod modo haec fecit mihi, suppositionem pueri quae mihi credidit, germanae quod sorori non credit soror. ostendit sese iam mihi medullitus: scio mi ínfidelem numquam, dum vivat, fore. egone illam ut non amem? egone illi ut non bene velim? me potius non amabo quam huic desit amor. ego istí non munus mittam? iam † modo ex hoc loco iubebo ad istam quinque deferri minas, praeterea obsonari una dumtaxat mina. multo illi potius bene erit quae bene volt mihi, quam mihi, qui mihimet omnia facio mala.—