Plautus, Truculentus 3.2

Trvcvlentvs Mirum videtur, rure erilem filium Strabacem non rediisse; nisi si clanculum conlapsus est hic in corruptelam suam. Astaphivm Iam pol illic inclamabit me si aspexerit. Trvcvlentvs Nimio minus saévos iam sum, Astaphium, quam fui, iam non ego sum truculentus, noli metuere. Astaphivm Quid vis? quid metuam? tuam expecto truculentiam. Trvcvlentvs Dic impera mihi quid libet quo vis modo. novos ómnis mores habeo, veteres perdidi. vel amare possum vel iam scortum ducere. Astaphivm Lepide mecastor nuntias. sed dic mihi, haben— Trvcvlentvs Marsipum te fortasse dicere? Astaphivm Intellexisti lepide quid ego dicerem. Stratophanes Heus tu, iam postquam in urbem crebro commeo, dicax sum factus. iam sum caullator probus. Astaphivm Quid id est, amabo? ístaec ridicularia, cavillátiones, vis opinor dicere? Stratophanes Istud pauxillum differt a cavillibus. Astaphivm Sequere intro , amabo, mea voluptas. Stratophanes Tene hoc tibi: rabonem habeto, ut mecum hanc noctem sies. Astaphivm Perii, rabonem? quam esse dicam hanc beluam? quin tu arrabonem dicis? Stratophanes A facio lucri, ut Praenestinis conia est ciconia. Astaphivm Sequere, obsecro. Stratophanes Strabacem hic opperiar modo, si rure veniat. Astaphivm Is quidem hic ápud nos est Strabax, modo rure venit. Stratophanes Priusne quam ad matrem suam? eu edepol hominem nihili. Astaphivm Iamne autem ut soles? Stratophanes Iamne nihil dico? Astaphivm I intro, amabo, cedo manum. Stratophanes Tene. in tabernam ducor devorsoriam, ubi male accipiar mea mihi pecunia.—