Terence, Phormio 5.5

(PHORMIO. ANTIPHO.) PHORMIO Argentum accepi; tradidi lenoni; abduxi mulierem; Curavi propria ea Phaedria ut poteretur; nam emissa est manu. Nunc una mihi res etiam restat quae est conficienda, otium Ab senibus ad potandum ut habeam; nam aliquot hos sumam dies. ANTIPHO Sed Phormio est. Quid ais? PHORMIO Quid? ANTIPHO Quidnam nunc facturus Phaedria? Quo pacto satietatem amoris ait se velle sumere? PHORMIO Vicissim partes tuas acturus est. ANTIPHO Quas? PHORMIO Ut fugitet patrem. Te suam rogavit rursum ut ageres, causam ut pro se diceres; Nam potaturus est apud me. Ego me ire senibus Sunium Dicam ad mercatum, ancillulam emtum quam dudum dixit Geta; Ne quum hic non videant me conficere credant argentum suum. Sed ostium concrepuit abs te. ANTIPHO Vide quis egrediatur. PHORMIO Geta est.