Terence, Adelphi 3.3

(DEMEA. SYRUS.) DEMEA Disperii! Ctesiphonem audivi filium Una affuisse in raptione cum Aeschino. Id misero restat mihi mali, si illum potest Qui alicui rei est etiam eum ad nequitiam abducere. Ubi ego illum quaeram? credo abductum in ganeum Aliquo: persuasit ille impurus, sat scio. Sed eccum Syrum ire video: hinc scibo iam ubi siet; Atque hercle hic de grege illo est: si me senserit Eum quaeritare, nunquam dicet carnifex. Non ostendam me id velle. SYRUS Omnem rem modo seni Quo pacto se haberet enarramus ordine: Nihil vidi quicquam laetius. DEMEA Pro Iupiter, Hominis stultitiam! SYRUS Collaudavit filium: Mihi qui id dedissem consilium egit gratias. DEMEA Disrumpor. SYRUS Argentum annumeravit ilico: Dedit praeterea in sumtum dimidium minae: Id distributum sane est ex sententia. DEMEA Hem! Huic mandes, si quid recte curatum velis. SYRUS Hem, Demea, haud aspexeram te. Quid agitur? DEMEA Quid agatur? Vestram nequeo mirari satis Rationem. SYRUS Est hercle inepta, ne dicam dolo, Atque absurda. Pisces ceteros purga, Dromo: Congrum istum maximum in aqua sinito ludere Paulisper: ubi ego venero, exossabitur; Prius nolo. DEMEA Haecine flagitia! SYRUS Mihi quidem non placent; Et clamo saepe. Salsamenta haec, Stephanio, Fac macerentur pulchre. DEMEA Di vestram fidem, Utrum studione id sibi habet, an laudi putat Fore si perdiderit gnatum? Vae misero mihi! Videre videor iam diem illum quum hinc egens Profugiet aliquo militatum. SYRUS O Demea, Istuc est sapere, non quod ante pedes modo est Videre, sed etiam illa quae futura sunt Prospicere. DEMEA Quid? istaec iam penes vos psaltria est? SYRUS Ellam intus. DEMEA Eho an domi est habiturus? SYRUS Credo, ut est Dementia. DEMEA Haecine fieri! SYRUS Inepta lenitas Patris et facilitas prava. DEMEA Fratris me quidem Pudet pigetque. SYRUS Nimium inter vos, Demea, ac Non quia ades praesens dico hoc, pernimium interest. Tu quantus quantus es nihil nisi sapientia es: Ille somnium. Sineres vero tu illum tuum Facere haec? DEMEA Sinerem illum? an non sex totis mensibus Prius olfecissem quam ille quicquam coeperit? SYRUS Vigilantiam tuam tu mihi narras? DEMEA Sic siet Modo ut nunc est quaeso. SYRUS Ut quisque suum vult esse, ita est. DEMEA Quid eum? vidistine hodie? SYRUS Tuumne filium? Abigam hunc rus. Iamdudum aliquid ruri agere arbitror. DEMEA Satin scis ibi esse? SYRUS Oh, qui egomet produxi. DEMEA Optime est. Metui ne haereret hic. SYRUS Atque iratum admodum. DEMEA Quid autem? SYRUS Adortus iurgio fratrem apud forum De psaltria istac. DEMEA Ain vero? SYRUS Vah, nihil reticuit. Nam ut numerabatur forte argentum intervenit Homo de improviso: coepit clamare, O Aeschine! Haecine flagitia facere te! haec te admittere Indigna genere nostro! DEMEA Oh! lacrimo gaudio. SYRUS Non tu hoc argentum perdis sed vitam tuam. DEMEA Salvus sit, spero: est similis maiorum suum. SYRUS Hui. DEMEA Syre, praeceptorum plenus istorum ille. SYRUS Phy. Domi habuit unde disceret. DEMEA Fit sedulo. Nihil praetermitto: consuefacio: denique Inspicere tanquam in speculum in vitas omnium Iubeo, atque ex aliis sumere exemplum sibi. Hoc facito. SYRUS Recte sane. DEMEA Hoc fugito. SYRUS Callide. DEMEA Hoc laudi est. SYRUS Istaec res est. DEMEA Hoc vitio datur. SYRUS Probissime. DEMEA Porro autem— SYRUS Non hercle otium est Nunc mihi auscultandi. Pisces ex sententia Nactus sum: hi mihi ne corrumpantur cautio est: Nam id nobis tam flagitium est quam illa, Demea, Non facere vobis quae modo dixti: et, quod queo, Conservis ad eundem istunc praecipio modum: Hoc salsum est; hoc adustum est; hoc lautum est parum, Illud recte: iterum sic memento: sedulo Moneo quae possum pro mea sapientia. Postremo tanquam in speculum in patinas, Demea, Inspicere iubeo, et moneo quid facto usus siet. Inepta haec esse nos quae facimus sentio: Verum quid facias? ut homo est, ita morem geras. Numquid vis? DEMEA Mentem vobis meliorem dari. SYRUS Tu rus hinc abis? DEMEA Recta. SYRUS Nam quid tu hic agas, Ubi si quid bene praecipias nemo obtemperet? DEMEA Ego vero hinc abeo, quando is quamobrem huc veneram Rus abiit: illum curo unum: ille ad me attinet. Quando ita vult frater, de istoc ipse viderit. Sed quis illic est procul quem video? estne hic Hegio, Tribulis noster? si satis cerno, is hercle est: vah, Homo amicus nobis iam inde a puero. Di boni! Nae illiusmodi iam nobis magna civium Penuria est: homo antiqua virtute ac fide. Haud cito mali quid ortum ex hoc sit publice. Quam gaudeo ubi etiam huius generis reliquias Restare video! Ah, vivere etiam nunc libet. Opperiar hominem hic, ut salutem et conloquar.