ἀγήραος · agēraos — LSJ
—ageless, undecaying, ἀθάνατος καὶ ἀγήρως ἤματα πάντα Il. 8.539; σὺ δʼ ἀθάνατος καὶ ἀ. Od. 5.218; ἀγήρω τʼ ἀθανάτω τε Il. 12.323, cf. Hes. Th. 949; ἀπήμαντος καὶ ἀ. ib. 955; ἄνοσοι καὶ ἀ. Pi. Fr. 143; ἀ. χρόνῳ δυνάστας S. Ant. 608 (lyr.).
of things, once in Hom., of the aegis, Il. 2.447; κῦδος ἀ. Pi. P. 2.52; χάριν τʼ ἀγήρων ἕξομεν E. Supp. 1178: in Prose, τὸν ἀγήρων ἔπαινον Th. 2.43; ἀθάνατον καὶ ἀ. πάθος Pl. Phlb. 15d, etc.