ἀγορᾱ-νομικός · agora-nomikos — LSJ
of or for the ἀγορανόμος or his office, ἀ. ἄττα Pl. R. 425d; νόμιμα Arist. Pol. 1264a31; νόμος Milet. 3.145 (200 B.C.); τιμαί CIG 1716 (Delph.); στέφανος POxy. 1252v17 (iii A.D.).
= Lat. aedilicius, ἀρχαιρέσια Plu. Pomp. 53; ἐξουσία D.H. 6.95.