ἀϊσϑων · aisϑōn — Frisk
ἀϊσϑων oder vielmehr ἀϊσϑών (IT 468), äiode (Y 403) aushauchen’ (ϑυμόν). Mit ἄϊον (= τὸ ἀπέπνεον Eust.) in diov ἦτορ (0 252) irgendwie verwandt; weitere Anknüpfungen ganz unsicher. Vgl. Bechtel Lex. — [Frisk, s.v. ἀϊσϑων, p. 75]