ἄλοχος · alochos — LSJ
partner of oneʼs bed, wife, Il. 1.114, Od. 3.403, al., A. Pers. 63, S. OT 181, E. Fr. 543, etc., cf. Arist. Pol. 1253b7; ἄλοχον εἰς δόμους ἄγειν Theodect. 13.
leman, concubine, Il. 9.336, Od. 4.623.
(ἀ- priv.) unwedded, ἄ. οὖσα τὴν λοχείαν εἴληχε, of Artemis, Pl. Tht. 149b, cf. Porph. ad Il. 11.155.