ἀλογ-έω · alog-eō — LSJ
pay no regard to thing, εἰ δέ μοι οὐκ ἐπέεσσʼ ἐπιπείσεται, ἀλλʼ ἀλογήσει Il. 15.162: c. gen., δίκης Democr. 174; πάσης συμβουλίης Hdt. 3.125; τῶν ἐντολέων Id. 8.46: abs., ib. 116: c. acc., Procop. Pers. 1.4, al.; insult, PTeb. 138 (ii B. C.):—Pass., to feel slighted, Cic. Att. 12.3.3.
to be unreasonable, Phld. Ir. p.34 W.
Pass., to be disregarded, D.L. 1.32; commit an indiscretion, be misled, διά τινος miscalculate, Plb. 8.36.4, cf. 28.9.8.
to be out of oneʼs senses, Luc. Ocyp. 143; ἠλογημένη ‘nonplussed’, Alciphr. 2.1; ἠ. ψυχή Hierocl. in CA 12p.446M.
Gramm., to be irregularly formed, A.D. Adv. 162.18, al., EM 405.34, etc.