1. ἀμαλός · amalos — Beekes
ἀμαλός [adj.] ‘weak, soft’ (epic poet.), said of young animals and men (IL). « PG?> *DER Perhaps here ἀμαλίλ]οῖ: ἀφανίζει ‘makes invisible’ (H.) and ἀμαλάπτω (S.), which would equal ἀμαλδύνω ‘to soften’ (H.), after »BAdntw, » δάπτω, see Debrunner IF 21 (1907): 212. *ETYM Uncertain. Mostly connected with » ἀμαλδύνω, but this is just a guess. One further connects ἀμβλύς < *apAvc, but this, too, is doubtful. Fur.: 224 … — [Beekes, s.v. ἀμαλός, p. 127]
2. ἀμαλός · amalos — Chantraine
ἀμαλός, -ἢ, -όν : « tendre, faible », épithète de jeunes animaux chez Hom.. d'un vieillard Ἐς. Héracl. 75, d'un enfant Call. ; compar. ἀμαλεστέρα ὄψις Adam. 2,2. Dérivés probables : ἀμαλ[ζλ]οῖ * ἀφανίζει, «ἀδηλοῖ» (Hsch.); ἀμαλάπτει (Hsch., 5. fr. 465, Lyc. 34, prob. Æsch. Prom. 899), sur le modèle de βλάπτω, δαρδάπτω {(Debrunner, LF 21, 1907, 212) ; il est possible qu'il faille voquer ici la glose d’Hsch. ἠμάλιζεν … — [Chantraine, s.v. ἀμαλός, p. 84]
3. ἀμαλός · amalos — Frisk
ἀμαλός "schwach, zart” (ep. poet.). Davon wahrscheinlich ἀμαλ[λ]οῖ- ἀφανίζει H. und ἀμαλάπτω (S., Lyk.), nach βλάπτω, δάπτω, s. Debrunner IF 21, 212. — Nicht sicher gedeutet. Vielleicht zu einer Sippe ‘zerreiben, mahlen’ (s. μύλη) und mit ἀμαλδύνω (8. ἃ.) indirekt verwandt. Man zieht hierher auch ἀμβλύς “kraftlos, stumpf” aus *a-uA-öc. In beiden Wörtern wäre somit d- als prothetisch zu betrachten. Vgl. Winter … — [Frisk, s.v. ἀμαλός, p. 115]
4. ἀμᾰλ-ός · amal-os — LSJ
soft, weaksoft, weak, in Hom. of young animals, Il. 22.310, Od. 20.14; γέρων E. Heracl. 75; παῖς Call. Fr. 49 P.: irreg. Comp. -έστερος, ὄψις -εστέρα Adam. 2.2. (Perh. cognate with Skt. mṛdús ‘soft’, Lat. mollis.)
5. ἁμαλῶς · hamalōs — LSJ
= ὁμαλῶς (in the sense of ὁμοίως), v.l. in Hp. Morb. 1.8, 2.8, Int. 30, cf. Gal. 19.76.