ἀμέριστος · ameristos — LSJ
undivided, indivisible, Pl. Tht. 205c, Ti. 35a, Dam. ap. Simp. in Ph. 625.4, Procl. Theol.Plat. 1.4: Comp., Id. Inst. 62. Adv. -τως Iamb. Myst. 1.9, Jul. Or. 4.157a, Syrian. in Metaph. 107.6.
Astrol., in act. sense, not imparting, ἀστέρες ἀ. τῶν ἰδίων ἀγαθῶν Vett.Val. 64.3.