LOGOI

The corpus record

βλάβ-η

blabe

damage

Generated live from the audited corpus — every figure on this page is a database query, not prose from memory.

Where it lives

Densest 12 of 26 attested works shown, by occurrences per 10,000 attested tokens.

What it meant

1. βλάβη · blabē — Beekes

βλάβη [f.] ‘damage’ (A.) «Pcp *VAR βλάβος [n.}. ‘DIAL Cretan ἀβλοπές: ἀβλαβές Ἡ., ἀβλοπία = ἀβλάβεια, καταβλάπεθαι = -εσθαι (inscr.). *COMP ἀβλαβής. *DER βλαβερός ‘damaging’ (Hes.), formed to ἀβλαβής like κρατερός to ἀκρατής (Schwyzer 482). Verb βλάπτω, βλάψαι, EBAGBny, originally ‘to hinder, disable’ (11), also without suffix βλάβεται (T 82, 166 = v 34), probably old (Chantraine 1942: 311). βλάψις (PI.). *ETYM On … — [Beekes, s.v. βλάβη, p. 264]

2. βλάβη · blabē — Beekes

βλάβη, cf. Frisk Eranos 43 (1945): 221; as a second member in στομα-Κάκῃ a disease of mouth and teeth (Str., Plin.). Denominative verbs: 1. κακίζω ‘to revile’, -iGopat ‘to behave badly, be a coward’ (1].), with κακισμός (Phid., Str.), κάκισις (Vett. Val.) ‘scorn’; 2. κακόω ‘to revile, damage, ruin’ (Il.) together with κάκωσις ‘maltreatment, damage’ (IA), κακωτής ‘damager’, κακωτικός ‘damaging, harmful’ (Ph., Vett. … — [Beekes, s.v. βλάβη, p. 667]

3. βλάβη · blabē — Chantraine

βλάβη : f, βλάδος n., etc. « dommage » soit dans un sens général soit dans un sens juridique (ion.-ati.) ; c'est βλάδη qui est employé dans l'expression juridique βλάδης ιδίχκη ; cf. D. 21,43 οἱ περὶ τῆς βλάθδης νόμοι … τὸ βλάθος κελεύουσιν ἐκτίνειν. Adjectifs composés, thèmes en s : -βλαδῆς, une vingtaine d'exemples, notamment ἀδλαδῆς «sans dommage», ou « qui ne cause pas de dommage » {ion.-att.) avec les dérivés … — [Chantraine, s.v. βλάβη, p. 191]

4. βλάβη · blabē — Frisk

βλάβη f., βλάβος n. "Schaden” (ion. att., nicht Hom.). Davon βλαβερός “schädlich” (Hes., ion. att.), zu ἀβλαβής wie z.B. κρατερός zu ἀκρατής (vgl. Schwyzer 482); außerdem, nach den poetischen Adj. auf -deıs, βλαβόεις (Nik.) und βλαβύσσειν " βλάπτεσϑαι H. — Neben βλάβη, βλάβος steht seit alters (Il. usw.) das primäre βλάπτω, βλάψαι, ἐβλάβην "schädigen’, vereinzelt (T 82, 166 = » 34) ohne Präsenssufüx βλάβεται; nach … — [Frisk, s.v. βλάβη, p. 269]

5. βλάβη · blabē — Frisk

βλάβη. Urspr, Bed. von βλάπτω am ehesten "hemmen, verletzen’. Von βλάπτω noch βλάμμα (Chrysipp.). — [Frisk, s.v. βλάβη, p. 2178]

6. βλάβ-η · blab-ē — LSJ

harm, damage, mischief from, mischief

harm, damage, A. Pr. 763, IG 1(2).18, etc.; πεπονθέναι . . ἐς βλάβην φέρον S. OT 517; τίς β.; c. inf., Id. OC 1187; οἷς ἦν ἐν β. τειχισθέν Th. 5.52; προσκαλοῦμαί σε . . βλάβης τῶν φορτίων Ar. V. 1407; β. θεοῦ mischief from a god, E. Ion 520, cf. S. Ant. 1104; of a person, ἡ πᾶσα β. who is naught but mischief, Id. El. 301, cf. 784, Ph. 622: pl., ἐν ὄμμασιν βλάβας ἔχω A. Ag. 889, cf. Eu. 799; αἱματηρὰς θηγάνας, σπλάγχνων βλάβας νέων ib. 859.

2 for damage done, damage done by

βλάβης δίκη an action for damage done, D. 21.25; β. τετραπόδων damage done by cattle, Plu. Sol. 24; β. τῶν θηρίων Id. QConv. 2.642b (pl.); οἰκῆος καὶ δούλης τὴν β. εἶναι ὀφείλειν Sol. ap. Lys. 10.19; οἱ περὶ τῆς β. νόμοι . . ἁπλοῦν τὸ βλάβος κελεύουσιν ἐκτίνειν D. 21.43; διπλῆν τὴν β. ὀφείλειν (ὀφλεῖν Meier) Din. 1.60, cf. Foed.Delph.Pell. 1 B 7.

In the wild

6 of 65 attestations shown. Ask for more.

Where it came from

No etymology authority pointer is recorded for this lemma yet — an honest gap, not an omission. The etymological dictionaries (Beekes, Chantraine, Frisk) are matched incrementally.

Downloads

Word record (JSON)·Concordance (CSV)·Frequencies (CSV)·Cite (BibTeX)

CC BY 4.0 with receipt attribution — every file carries its license line. What is exportable

Ask the librarian

Ask about βλάβ-η →