1. βλαύτη · blautē — Beekes
βλαύτη [f.] ‘slipper (Com.).
VAR βλαῦδες: ἐμβάδες, κρηπῖδες, σανδάλια ‘slippers, boots, sandals’ (H.). eDER Verb BAavtobv: ὑποδέειν, ἢ πλήσσειν σανδαλίῳ, oi δὲ ὑποδήματι ‘to put on shoes, or: strike with a sandal, or with a shoe’ (H.) (from Men.). eETYM Although it is often assumed reshaping that βλαῦδες results from analogical reshaping of βλαῦται after ἐμβάδες, it is preferable to explain the variation τ ~ … — [Beekes, s.v. βλαύτη, p. 266] 2. βλαύτη · blautē — Chantraine
βλαύτη : 1. «pantoufle, sandale» (Com, PI), cf. βλαύτας σύρων (Anaxil. 18,2) ; dimin. βλαυτίον (Ar., ete.). En outre ἄδλαυτος «sans pantoufle » (Opp.). Verbe factitif βλαυτοῦν - ὑποδέειν " ἢ πλήσσειν σανδαλίῳ, οἱ δὲ ὑποδήματι (Hsch.) : la glose viendrait du com. Ménandre, cf. Latte ad locum. Enfin βλαῦδες - ἐμδάδες, κρηπῖδες, σανδάλια... (Hsch.) serait un arrangement de βλαύτη d'après ἐμθάδες. Et.: Serait un terme … — [Chantraine, s.v. βλαύτη, p. 193]
3. βλαύτη · blautē — Frisk
βλαύτη f. “Pantoffel, Sandale’ (Kom., Pl., Herod.). Deminutivum βλαυτίον (Ar. u. a.). Faktitives Verb βλαυτοῦν " ὑποδέειν. ἢ πλήσσειν σανδαλίῳ, οἱ δὲ ὑποδήματι H. (aus Men.). — Fremdwort, vgl. Schwyzer 61. --- βλαῦδες " ἐμβάδες usw. H. ist nach £ußaöes aus βλαῦται entstellt, evtl. umgebildet. — [Frisk, s.v. βλαύτη, p. 272]
4. βλαύτ-η · blaut-ē — LSJ
slipperslipper, Hermipp. 47.4, Lysipp. 2, Herod. 7.58: mostly in pl., βλαύτας σύρων Anaxil. 18.2; β. ὑποδεδεμένος Pl. Smp. 174a.