βληστρ-ίζω · blēstr-izō — LSJ
toss about, ἑαυτὸν β., as a sick person on his bed, Hp. Morb. 3.7; βληστρίζοντες ἐμὴν φροντίδʼ ἀνʼ Ἑλλάδα γῆν Xenoph. 8.2: metaph., ἐμαυτὸν πόλιν ἐκ πόλεως φέρων ἐβλήστριζον Id. 45:—Pass., = βληστρίζειν ἑαυτόν, Aret. CA 1.1.