1. βλωϑρός · blōϑros — Frisk
βλωϑρός “hochgewachsen’ (von Bäumen, ep. seit Il.). Keine Ableitungen. — Wenn aus *uAwdoös, kann βλωϑρός mit einem arisch-germanischen Wort für ‘Kopf’ eng verwandt sein, aind. mürdhan- m. ‘Kopf’, oft übertr. ‘Gipfel usw.’, ags. molda m. ‘der obere Teil des Kopfes, Scheitel’. Sogar direkte Ableitung von einem idg. r-n-Stamm kaun vorliegen; zur Entsprechung gr. gw: aind. ür < idg. [ Schwyzer 361. In Betracht kommt … — [Frisk, s.v. βλωϑρός, p. 278]