1. βλοσυρός · blosyros — Beekes
βλοσυρός [adj.] uncertain, perhaps ‘terrible’ (I1.). «Ὁ» *COMP βλοσυρώπῖς [f.] (A 36; on the t see Schwyzer: 463, Chantraine 1942: 208), -witdg (AP, Ὁ. P.), -ώπεε [du.} (Opp.); βλοσυρόμματος (Cerc.), βλοσυρόφρων (A.). *ETYM Uncertain. Leumann 1950: 141ff. derives it from BAoovp(6c) ‘of a vulture’, as if it were Aeolic from IE *g”Jtur(os), related to Lat. voltur(us) ‘id’. There is no evidence, however, that the word … — [Beekes, s.v. βλοσυρός, p. 269]
2. βλοσυρός · blosyros — Chantraine
βλοσυρός, -ά, -6v : (Ilom., Hés., Æsch., poètes tardif. PI, Thphr., prose tardive); se dit chez Hom. du regarit ou du visage (cf. aussi les composés) ; ensuite d'animaux (Hés. Bouclier 175, etc.), rarement de notions ou d'objets (ἄγος Eu. 167, κύματα AP 9,84, etc.) ; le sens apparait d’abord assez vague : «terrible», LSJ traduit «poilu, hérissé », etc. (οἵ. 11. 15,608 avec ὀφρύσιν) ci. Adam, ΟἹ. ΗΕ. 13,10; le mot … — [Chantraine, s.v. βλοσυρός, p. 195]
3. βλοσυρός · blosyros — Chantraine
βλοσυρός C. 1,144); aussi βλοσυοόμματος (Cerc.) ; βλοσυρόφρων (Æsch., Supp. 833). — [Chantraine, s.v. βλοσυρός, p. 196]
4. Βλοσυρός · Blosyros — Chantraine
Βλοσυρός « farouche » subsiste en grec moderne. Et.: Inconnue. Le sens originel ne peut pas être fixé avec certitude. M. Leumann, Le., estime que βλοσυρός est extrait du composé βλοσυρώπις, lequel signiflerait proprement <à l'œil de vautour». Le premier terme βλοσυρ- désignerait le vautour, serait une forme éolienne reposant sur *g“llur- et répondrait à lat. uoltur. — [Chantraine, s.v. Βλοσυρός, p. 196]
5. βλοσυρός · blosyros — Frisk
βλοσυρός Adjektiv unsicherer Bedeutung, vorw. poet. (seit Il.), aber auch PI., Thphr. u.a. — Vereinzelte Komposita und 241 βλῆραι --- Αληχρός hang mit der Bedeutungsverschiebung zu “Augen” damit assoziiert, wobei auch der Anlaut nach βλέπω umgebildet werden konnte (Brugmann Grundr.! 2,1157 A.1). — Unwahrscheinliche Etymologien sind bei Βα notiert. BAnjpar’ ai κνίδαι. ἄλλοι χόρτον. οἵ δὲ τῶν ὀσπρίων τὴν καλάμην H. — … — [Frisk, s.v. βλοσυρός, p. 275]
6. βλοσυρός · blosyros — Frisk
βλοσυρός Adjektiv unsicherer Bedeutung, vorw. poet. (seit 1].), aber auch Pl., Thphr. u.a. — Vereinzelte Komposita und 248 βλύζω. -βλώσκω Ableitungen: βλοσυρώπις f. (A 36; -ὥπις Man.; zur Quantität des ı Schwyzer 463 A.5 m.Lit., Chantraine Gramm. hom. 1, 208), -ωπός (AP, D.P.), -ὦπεε (Dual, Opp.); βλοσυρόμματος (Kerk.), βλοσυρόφρων (A. in lyr.). — βλοσυρότης (Eust.). Ohne sichere Etymologie. Kühne Hypothese von … — [Frisk, s.v. βλοσυρός, p. 277]
7. βλοσυρός · blosyros — Frisk
βλοσυρός. Auch ngr. = ‘wild, farouche’ (Chantr.) ; urspr. literarisches Wort? — [Frisk, s.v. βλοσυρός, p. 2179]
8. βλοσῠρός · blosyros — LSJ
hairy, shaggy, bristling, grim, fearfulhairy, shaggy, bristling, μειδιόων βλοσυροῖσι προσώπασι Il. 7.212; τὼ δέ οἱ ὄσσε λαμπέσθην βλοσυρῇσιν ὑπʼ ὀφρύσιν 15.608, cf. Hes. Sc. 147; of lions, ib. 175; of the Κῆρες, ib. 250; ἡ δὲ συὸς βλοσυρῆς, to describe a woman, Phoc. 3.3; β. χαίτη Lyr.Alex.Adesp. 11.4; ἄρκτοι, φώκη, Opp. H. 2.247, 5.38; πορδαλίων βλοσυρὰς δύσαντο καλύπτρας Nonn. D. 14.131; later, grim, fearful, ἄγος A. Eu. 167 (lyr.); ἄκρη A.R. 2.740; κύματα AP 9.84 (Antiphan.), cf. 278 (Bianor); φάσματα ἀρχαγγέλων Iamb. Myst. 2.3.
2 virile, burly, masculine, coarsevirile, burly, γενναίους τε καὶ β. τὰ ἤθη Pl. R. 535b; β. γε τὴν ψυχὴν ἔχεις Nicostr. 35; of a woman, μαῖα γενναία καὶ β. masculine, Pl. Tht. 149a; βλοσυρωτάτη τὸ εἶδος, of Boudicca, D.C. 62.2; also, coarse, πίττα Thphr. HP 9.2.3 (Comp.), cf. CP 6.12.5 (Comp.).
3 solemn, dignifiedsolemn, dignified, σεμνὸν καὶ β. ὁρᾶν Ael. VH 12.21; of persons, σεμνὴ καὶ β. Aristaenet. 1.7, cf. Him. Or. 23.12. Adv. -ῶς Hld. 10.27.