1. βρίμη · brimē — Beekes
βρίμη [f.] - ἀπειλή. καὶ γυναικεία ἀρρητοποιΐα ‘threat; also womanly vice’ (H., supposed to refer to A. R. 4, 1677 Mndeing βρίμῃ noAvpappdxov); doubtful conj. h. Hom. 28, 10 (of Athena); also probably Orph. Fr. 79 = ‘roaring’. «ΡΟ» VAR Cf. βριμός: μέγας, χαλεπός ‘great, difficult’ (H.) *DER Βριμώ epithet of Hecate and Persephone (A. R.), also Ὀβριμώ; βριμώδης (Herm. apud Stob. [?]). Verbs: βρϊμάομαι ‘snort with … — [Beekes, s.v. βρίμη, p. 287]
2. βρίμη · brimē — Chantraine
βρίμη : ἀπειλή, καὶ γυναικεία ἀρρητοποιΐα (Hsch.}, ce qui se rapporte peut-être à A.R., 4, 1677, ἰσχύς selon la scholie ; le mot se retrouve probablement H. Hom. 28,10 où il désigne le poids accablant et redoutable d'Athéna ; enfin il désigne le grondement menaçant d’un lion ou d'un taureau (Orph. fr. 79); en outre βριμός “ μέγας, χαλεπός (Hsch.}, Βριμώ, épithète d'Hécate et de Perséphone, «la puissante, la … — [Chantraine, s.v. βρίμη, p. 210]
3. βρίμη- · brimē- — Frisk
βρίμη- ἀπειλή. καὶ γυναικεία ἀρρητοποιΐα H., was sich auf A.R. 4,1677 Mnösing βρίμῃ πολυφαρμάκου beziehen dürfte; sehr fragliche Konjektur A. Hom. 28, 10 (von Athena); außerdem wahrscheinlich Orph. Fr. 79 = “das Brüllen’. Daneben βριμός " μέγας, χαλεπός H., Βριμώ Bein. der Hekate und Persephone {A.R. u.a.), βοιμώδης (Herm. ap. Stob.[?])., — Mehrere Verba: βριμάομαι etwa “zürnen, vor Zorn schnauben’ od. ähnl. (Ar. … — [Frisk, s.v. βρίμη-, p. 301]