1. βρόμος · bromos — Beekes
βρόμος 1 241 origin is proven by Fur. (index) credible connection with φριμάσσομαι, the whole group of Bpt-, and with » ὄβριμος (cf. Ὀβριμώ). See » Bpi. — [Beekes, s.v. βρόμος, p. 288]
The corpus record
βρόμος
bromos
1 241 origin is proven by Fur
Generated live from the audited corpus — every figure on this page is a database query, not prose from memory.
Where it lives
- Joel 1 · 6.49/10k
- Seven Against Thebes 2 · 3.97/10k
- De Mundo 2 · 3.15/10k
- Job 2 · 1.5/10k
- Sapientia Salomonis 1 · 1.45/10k
- Heracles 1 · 1.28/10k
- Iliad 1 · 0.09/10k
What it meant
2. βρόμος · bromos — Beekes
βρόμος 1 [m.] ‘oats’ (Thphr.). eVAR Also βόρμος (Dieuch. apud Orib.). 242 βρόμος 2 *ETYM Probably Pre-Greek on account of the alternating vocalism; cf. further examples in Fur.: 392. — [Beekes, s.v. βρόμος, p. 288]
3. βρόμος · bromos — Beekes
βρόμος 2 [m.] - τόπος εἰς ὃν ἔλαφοι οὐροῦσι kai ἀφοδεύουσι ‘place into which deer urinate and defecate’ (H.). «Ὁ eETYM Unknown. Hardly related to βρέμω (as per LSJ). — [Beekes, s.v. βρόμος, p. 289]
4. βρῶμος · brōmos — Beekes
βρῶμος [m.] ‘stench’ (LXX, Gal.). «Ὁ» ὍΝ ΑΚ Sometimes βρόμος. *DER βρῶμα ‘ordure’ (% Ev. Marc. 7, 19); βρωμώδης, βρομώδης ‘stinking’ (Str.); βρωμέω (-0-) ‘id? (AL). *ETYM No etymology. The word has been supposed to be identical with βρόμος ‘noise’ (Kretschmer Glotta 9 (1918): 222f., Kretschmer Glotta 11 (1921): 98, Hatzidakis Glotta 22 (1934): 130-3). Differently, Kalitsunakis Glotta 12 (1923): 198. Lat. bromus, … — [Beekes, s.v. βρῶμος, p. 293]
5. Βρόμος · Bromos — Chantraine
Βρόμος figure comme second terme dans une douzaine de composés comme : &- (Π. 13,41) «bruyant » avec ἀcopulatif, cf. s.v. ἰάχω, βαρύ- (Hom., etc.) ἔγχει- (Pi.}, ἐρί- (Η. Hom., ete.). Dérivés : βρόμιος employé par Pi. pour la lyre, mais surtout épithète de Bacchos en raison du caractère bruyant du dieu (tètes, musique, etc.) (Æsch., Pi., etc.) d'où «bachique » (E., etc.) ; sur l'emploi du terme chez E. cf. … — [Chantraine, s.v. Βρόμος, p. 208]
6. βρῶμος · brōmos — Chantraine
βρῶμος : m. « puanteur, corruption » (LXX, Gal., etc., condgsné par Phryn. 133), parfois écrit βρόμος ; composé : — 200 — - &Gpœuos (Diph. Siph. ap. Ath. 355 b, Dsc., Aét.) ; dérivé βρωμώδης
7. βρῶμος · brōmos — Frisk
βρῶμος m. "Gestank’, falsch für Beouos (LXX, Gal, u.a.) wohl in Anlehnung an βρῶμα (vgl. Ev. Mark. 7,19). — Davon βοωμώδης, βρομώδης “stinkend’ (Str, Plu., Ath. usw.); βοωμέω (-o-) “übel riechen’ (Al.). Mit βρόμος “Geräusch’ identisch; das Wort ist im Sinn von ‘Furz’ aus der akustischen in die Geruchssphäre übergegangen, vgl. ngr. κρούω ‘stoßen, farzen, stinken’. Hatzidakis Anh. zu 49. 27, 3ff., dazu Kretschmer … — [Frisk, s.v. βρῶμος, p. 307]
In the wild
- βρόμος · bromos Aeschylus, Seven Against Thebes 208–213
- βρόμον · bromon Aeschylus, Seven Against Thebes 473–479
- βρόμου · bromou Aristotle, De Mundo (DIORISIS sentence 101)
- βρόμον · bromon Aristotle, De Mundo (DIORISIS sentence 75)
- βρόμον · bromon Euripides, Heracles 1210–1213
- βρόμος · bromos Iliad 14.396
6 of 10 attestations shown. Ask for more.
Where it came from
- Treated in Beekes, Etymological Dictionary of Greek (Brill 2010) s.v. βρόμος (scan pp. 288-289; entry #1296).
- Treated in Chantraine, Dictionnaire etymologique de la langue grecque s.v. βρόμος (scan p. 208; entry #1424). Root candidates: *brem-, *mrem-.
- Treated in Frisk, Griechisches etymologisches Worterbuch s.v. βρόμος (scan p. 302; entry #1182).
Downloads
Word record (JSON)·Concordance (CSV)·Frequencies (CSV)·Cite (BibTeX)
CC BY 4.0 with receipt attribution — every file carries its license line. What is exportable