βρύσσος

βρύσσος [m.] a kind of sea urchin (Arist.). < PG(V)> eVAR ἄμβρυττοι: εἶδος ἐχίνου θαλασσίου, Ἀριστοτέλης αὐτοὺς δὲ βρύττους καλεῖ ‘kind of sea urchin, also called β. by Arist’ (H.) (also ἄβρυττοι); also βρύττος: εἶδος ἐχίνου πελαγίου, ὥς φησιν Ἀριστοτέλης, οἱ δὲ ἰχθύν, οἱ δὲ τρισυλλάβως, ἄμβρυττον, ἤν, Λάχης ποιεῖ ‘some: a fish; others, with three syllables, auB., [?]’ CH; it cannot be concluded that the reading … — [Beekes, s.v. βρύσσος, p. 292]

βρύσσος : m. «petit oursin de mer» vivant en eau protonde (Arist. HA 530 b), cf. la glose βρύττος “εἶδος ἐχίνου πελαγίου, ὥς φησιν ᾿Αριστοτέλης, οἱ δὲ ἰχθύν, οἱ δὲ τρισυλλάδως, ἄμδρυττον, ἥν, Λάχης ποιεῖ (Hsch.) ; et encore ἄμδρυττοι - εἶδος ἐχίνου θαλασσίου, ᾿Αριστοτέχης αὐτοὺς δὲ βρύττους καλεῖ. Le mot serait attesté chez E. selon Phot. 90 R. Désigne le sexe de la femme chez Hippon. 70 M. — [Chantraine, s.v. βρύσσος, p. 213]