βύνη

βύνη 1 [f.] ‘malt (for brewing) (pap., Aét.). VAR Bou, -εως [n.] (after Kirt, κόμμι, εἰς). *DER Doubtful Buvetc: σκεύασμά τι κρίθινον “dish made of barley’ (H.; Lagercrantz 1913: ad PHolm. 15); constructed from a gen. Bivewc? *ETYM Unknown; of foreign origin? — [Beekes, s.v. βύνη, p. 295]

βύνη 2 [f.] - θάλασσα ‘sea’ (Euphor. fr. 127), πεύκη ‘pine’ (H.). «ἢ» *ETYM The meaning ‘sea’ fits well to the homophonous name of Leucothea (Ino) in Lyc. 107, but its etymology is unknown. βύσταξ 240 — [Beekes, s.v. βύνη, p. 295]

βύνη : 1. espèce de malt (pap., Aët.), avec le doublet βύνι, τεως ἡ. (d'après κίκι, κόμμι) ou βύνις (Pap. Mag. Leid. V, 13,10,17). En outre βυνεύς * σκεύασμά τι κρίθινον (Hsch.), peut-être déduit du génitif βύνεως. Et.: Origine inconnue. — [Chantraine, s.v. βύνη, p. 216]

βύνη : θάλασσα (Euphor. fr. 127), πεύκη (Hsch.). Le sens de θάλασσα s'accorde avec l'emploi du mot chez Lyc. comme nom de la déesse marine Ino ou Leucothéa. La glose πεύκη est inexpliquée. — [Chantraine, s.v. βύνη, p. 216]

βύνη f., βύνι, -ews τι. (nach xixı, κόμμιε usw.) “Gerstenmalz’ (Pap., Aöt.). Sehr zweifelhaft βυνεύς - σκεύασμά τι κρίϑινον H. (trotz Lagererantz ad PHolm. 15, 33), viell. aus dem Gen. βύνεως falsch erschlossen. — Fremdwort unbekannter Herkunft. — [Frisk, s.v. βύνη, p. 309]