Ep. for χείρων, meaner, inferior, in rank, worth, or wealth, κεῖνος δὲ χερείονος ἐκ θεοῦ ἐστιν Il. 20.106, cf. Od. 20.45; τὰ χερείονα νικᾷ Il. 1.576; χερείονά περ καταπεφνών 17.539; in body or mind, ἐπεὶ οὔ ἑθέν ἐστι χ., οὐ δέμας οὐδὲ φυήν, οὔτʼ ἂρ φρένας οὔτε τι ἔργα 1.114, cf. Od. 5.211; rare in Prose, ἄρχεσθαι ὑπὸ χερείονος Democr. 49; opp. κάρρων, Aesar. ap. Stob. 1.49.27.
of things, οὔ τι χέρειον ἐν ὥρῃ δεῖπνον ἑλέσθαι ʼtis not the worse part, ʼtwere not amiss, Od. 17.176, cf. 23.262.
irreg. forms, dat. χέρηϊ, acc. χέρεια, nom. pl. χέρηες, acc. neut. χέρεια, all used in compar. sense, κρείσσων γὰρ βασιλεύς, ὅτε χώσεται ἀνδρὶ χέρηϊ with a man of meaner rank, Il. 1.80; οἷά τε τοῖς ἀγαθοῖσι παραδρώωσι χέρηες Od. 15.324; ἐσθλά τε καὶ τὰ χέρεια 18.229, 20.310; ἐσθλὰ μὲν ἐσθλὸς ἔδυνε, χέρεια δὲ χείρονι δόσκον, where ἐσθλὰ ἐσθλός and χέρεια χείρονι are evidently correlative, Il. 14.382; c. gen., υἱὸν . . εἷο χέρεια μάχῃ, ἀγορῇ δὲ ἀμείνω 4.400; οὔ τι χέρεια πατρός Od. 14.176.—χέρεια