dry land, opp. water, ἐπὶ χέρσου, opp. ἐν πόντῳ, Od. 10.459, cf. 15.495; κύματα μακρὰ κυλινδόμενα προτὶ χέρσον 9.147; λάϊγγας ποτὶ χ. ἀποπλύνεσκε θάλασσα 6.95; κῦμα . . βοάᾳ ποτὶ χ. Il. 14.394; κῦμα . . χέρσῳ ῥηγνύμενον μεγάλα βρέμει 4.425; χέρσον ἱκέσθαι Od. 9.486, 542; ἐπὶ χέρσω Sapph. Supp. 9.10; κατὰ χέρσον A. Pers. 873 (lyr.), E. IT 884 (lyr.); χέρσῳ on or by land, A. Pers. 977 (lyr.), Ag. 558, E. Hel. 1066: prov., ἐν πόντῳ νᾶες, ἐνχέρσῳ πόλεμοι Pi. O. 12.4, cf. N. 1.62; πολλὰ . . ἐκ θαλάσσ
after Hom. as Adj., χέρσος, ον, dry, firm, of land, Hdt. 2.99; Εὐρώπαν ποτὶ χέρσον to the mainland of Europe, Pi. N. 4.70; ἐν κονίᾳ χέρσῳ, opp. πόντῳ, ib. 9.43.
dry, hard, barren, τῆς χώρης ἐούσης χ. Hdt. 4.123; στύφλος δὲ γῆ καὶ χ. S. Ant. 251; παραδοῦναι [τὴν γῆν] χέρρον, i.e. ψιλήν, without a crop on it, IG 2(2).2492.16; χ. καὶ ἄκανθα ἔσται ἡ γῆ LXX Is. 7.24; χέρσα waste places, A. Fr. 189; χ. λιμήν a harbour left dry, AP 9.427 (Barb.): freq. in Pap., PAmh. 2.31.12 (ii B. C.), etc.
metaph., barren, of women, χέρσους φθαρῆναι κἀγάμους S. OT 1502.
c. gen., barren of, πυρὰ χέρσος ἀγλαϊς μάτων E. El. 325. (Cf. Skt. hárṣate ‘become stiff, bristle’, Avest. zarštva- ‘stone’, Lat. horreo.)