1. χλαρός · chlaros — Beekes
χλαρός [adj.] only in χλαρὸν γελάσσαις (Pi. P. 9, 38), which acc. to the sch. means προσηνὲς Kai ἡδύ ‘friendly and sweet’. *VAR From H: yAapdév- ῥυπαρόν, λεπτόν, τρυχαλέον ‘dirty, small, XX’; also = ἐλαιηρὸς κώθων ‘oil vessel’; χλαρά- ψαιστὰ ἐν ἐλαίῳ “ground in oil’, cf. Myc. ka-rare-we = χλαρῆξεςξ See Morpurgo Davies 1963 s.v. *ETYM Unclear. Persson 1912(2): 7913 hesitatingly compared it with ON gléra ‘to … — [Beekes, s.v. χλαρός, p. 1687]
2. χλαρός · chlaros — Frisk
χλαρός nur in χλαρὸν γελάσσαις (Pi. P. 9, 88), nach Sch. = προσηνὲς καὶ ἡδύ. Dazu aus H.: χλαρόν" ῥυπαρόν, λεπτόν, τρυχαλέον; auch = ἐλαιηρὸς κώϑων; χλαρά" ψαιστὰ ἐν ἐλαίῳ (myk. ka-ra-re-we --- χλαρῆξες 1. 5. Morpurgo Lex. s.v. m. Lit.). — Unklar. Von Persson Beitr. 2, 791 A.3 zögernd mit awno. glöra ‘funkeln’ usw. verglichen; s. auch χλωρός. — An χλάρ᾽ κόχλαξ H. erinnert, wohl nicht zufällig, lat. glärea “Kies’; so … — [Frisk, s.v. χλαρός, p. 2074]
3. χλᾱρός · chlaros — LSJ
exultingly, gailyonly Pi. P. 9.38 χλᾱρὸν (v.l. χλιαρόν) γελάσσαις to laugh exultingly, gaily (fort. χλοαρόν); but Hsch. has χλαρόν· κόχλαξ; also, = ῥυπαρόν, λεπτόν, τρυχαλέον, ὠχρόν, and = ἐλαιηρὸς κώθων, Id.