1. χωλός · chōlos — Beekes
χωλός [adj.] ‘lame, paralyzed’, especially of a foot, ‘limping’ (IL). «τεῦ *g’oh-Id- ‘remaining behind’> *COMP Eg. χωλό-πους ‘lame-footed’ (Man.), χωλό-χειρος ‘lame-handed’ (Hippon.). *DER χωλότης [f.] ‘lameness’ (Plu., 11.) and several denominatives: 1. ywA-ebw (also ἀπο.) [v.] ‘to be lame’, also ‘to make lame’ (11.), whence -eia [f.] (PL), -εὐματα [pl] (Hp.). 2. χωλ-όομαι (also ano-) [v.] ‘to be or become lame’, … — [Beekes, s.v. χωλός, p. 1704]
2. χόλος · cholos — Chantraine
χόλος : m., isolé au sens de «816» (1. 16,203) ; surtout figurément pour toute sorte d’+ amertume, colère, ressentiment » (Hom., Alc., Hdt., Pi., att.); χολή f. « bile » (Archil., Hp., att., etc.), « vésicule biliaire » (Æsch., S., E., Arist.), sencre de la seiche» (Nic.), «poison» de plantes ou de serpents (LXÆX, Apoilod., D.S.); poétique au sens de « courroux » (Ar.). Très tôt la dualité des formes a donc permis … — [Chantraine, s.v. χόλος, p. 1287]
3. χόλος · cholos — Chantraine
χόλος — 1268 — Au premier terme des composés : χολ-ηγός « qui entraîne la bile, cholagogue » (Hp.) ; χολταγωγός + id. » (Gal.) ; χολἡμετέω « vomir de la bile » (Orib., Gal. χολεμ-), χολ-ημεσία « vomissement de bile» (Poll., Plu., Gal. χολεμ-) ; χολόδοχος et χολή-δοχος « (vésicule) biliaire s (Gal.) ; χολο-ποιός « qui provoque une sécrétion de bile » (Hp.), aussi ἢ. nom d’une plante : «aurone », une des armoises (Ps. … — [Chantraine, s.v. χόλος, p. 1288]
4. χωλός · chōlos — Chantraine
χωλός : adjectif indiquant une infirmité, en général du pied, « boiteux », πόδα, σκέλος étant souvent précisé (Hom., ion.-att., etc.), mais aussi de la main (Eup., Hp., et voir composés); figurément + chancelant, mal assuré » (att., hell.) ; en métrique, d'un vers iambique « boiteux », c.-à-d. terminé par un spondée (Heph., Demetr.). Au second membre de composés : χειρότχωλος « manchot » (Hippon. 171 Masson), … — [Chantraine, s.v. χωλός, p. 1300]
5. χωλός · chōlos — Frisk
χωλός "lahm, gelähmt’, bes. am Fuß, "hinkend’ (seit 1l.). Kompp., 2.B. χωλό-πους “fußgelähmt’ (Man.), χωλό-χειρος “handgelähmt” (Hippon.). — Davon χωλό-της f. “"Lahmheit’ (Plu., Jul. u.a.) und mehrere Denominativa: 1. χωλ-εύω (dno-) “lahmen’, auch “lähmen? (seit Il.) mit -eia f. (Pl. u.a.), -εύματα pl. (Hp.). 2. -douaı (ἀπο-) ‘lahm werden, lahmen’, selten -ὄω “lähmen’ (Hp., Th., Paus. u.a.) mit -woıs, -wua (Hp.). 3. … — [Frisk, s.v. χωλός, p. 2097]
6. χόλ-ος · chol-os — LSJ
gall, bilegall, bile, χόλῳ ἄρα σʼ ἔτρεφε μήτηρ Il. 16.203.
II gall, bitter anger, wrath, rage, anger towards, because of, anger for, because ofgenerally, metaph., gall, bitter anger, wrath, οὐκ Ἀχιλῆϊ χ. φρεσίν Il. 2.241; φρενῶν χ. E. Med. 1266 (lyr.); χ. καὶ μῆνις Il. 15.122; χ. λάβε τινά 1.387, etc.; χ. ἔδυ τινά 9.553; χ. δάμασσέ τινα 18.119; χ. ᾕρει τινά 4.23; χ. ἔμπεσε θυμῷ 9.436, etc.; χ. ἔχει θυμόν ib. 675; ὅτε χ. ἵκοι τινά ib. 525; οἰδάνεται κραδίη χόλῳ ib. 646; χόλον πέσσειν, καταπέσσειν (v. sub vocc.); σβέσσαι χ. ib. 678; παῦσαι 1.192, etc.; ἐᾶν 9.260; μεθέμεν 1.283; ἐξακέσασθαι 4.36, Od. 3.145; ἐκ χόλου μεταστρέψαι ἦτορ Il. 1
2 bitternessbitterness, ἔριδος χ. Sol. 4.39.
3 cause of angercause of anger, AP 11.381 (Pall.) —In Prose used only by Hdt. and late writers, as Luc. Am. 2. (On the Root, v. χολή.)