1. χρεμετίζω · chremetizō — Beekes
χρεμετίζω [v.] ‘to whinny, neigh’ (M 51, Hdt., Pl. LXX, Q. S.). 41 *g"rem- ‘thunder, rumble’> *COMP Rarely with ὑπο-, év-. ΕΚ χρεμετιισμός [m.] ‘whinnying’ (Ar. [lyr.], LXX, D. H.), -ἰσμα [n.] ‘id? (AP, Iamb. Bab.), -ιστικός ‘fond of whinnying’ (Ph, 5. E., Plu, etc.). Further χρεμι-ἔθω ‘id’ (A. R, Q. S., Opp., AP), also with ém-, and -ίζω, only aor. 3pl. χρέμισαν (Hes. Sc. 348), χρεμετᾷ' ἠχεῖ ‘resounds’ (H.), … — [Beekes, s.v. χρεμετίζω, p. 1698]
2. χρεμετίζω · chremetizō — Chantraine
χρεμετίζω : le plus anciennement attesté d'une série de présents secondaires (Hom., Hdt., PL, etc), avec préfixes ἐγ- (Poll.), ὑπο- (Q.S.). Sens : « hennir ». Dérivés : χρεμετισμός m. +hennissement » (Ar, LXX, D.H.), χρεμέτισμα n. «id. s (lamb., AP), χρεμετιστικός « habitué à hennir s (Ph., Plu., S.E.). Autres présents de formation secondaire avec même vocalisme : χρεμέθω «hennir » (Opp., AP), ἐπι- (A.R., O.S.), et … — [Chantraine, s.v. χρεμετίζω, p. 1292]
3. χρεμετίζω · chremetizō — Frisk
χρεμετίζω, vereinzelt m. ὕπο-, &v-, “wiehern’ (M 51, Hdt., Pl., LXX, Q. 8. u.a.) mit χρεμετ-ισμάς m. “das Wiehern’ (Ar. in lyr., LXX, D.H.), -ἰσμα τι. ‘ds. (AP, Iamb. Bab.), -ἰστικός “zum Wiehern geneigt, gern wiehernd’ (Ph., 5. E., Plu. u.a.). Daneben χρεμ-έϑω, auch m. ἐπι-, ‘ds. (A. R., Ὁ. S., Opp., AP), εἰζω, nur δου. 3. pl. χρέμισαν (Hes. Sc. 348), xosuerä‘ ἠχεῖ H. neben Χρεμέτης m. N. eines Flusses in Libyen … — [Frisk, s.v. χρεμετίζω, p. 2088]
4. χρεμετ-ίζω · chremet-izō — LSJ
neigh, whinnyneigh, whinny, of horses, Il. 12.51, Hdt. 3.86, 87, Pl. R. 396b, Phdr. 254d, Jul. Mis. 366a: metaph. of lewd men, χ. ἐπὶ γυναῖκα LXX Je. 5.8.—In Hes. Sc. 348 we have a shorter form of 3 pl. aor. 1, χρέμισαν, as if from χρεμίζω. (Cf. χρόμη, χρόμαδος, OE. gremettan, grymettan ‘to roar’, OSlav. vǔz-grǐmèti ‘to thunder’.)