χρόνος (chronos)

1. χρόνος · chronos — Beekes

χρόνος [m.] ‘period or course of time, (a definite) time, lifetime, time limit’ (II.), plur. χρόνοι also ‘year’ (= Lat. tempora, since III-IV; see Schwyzer: 124f.). «Ὁ *COMP As a first member, eg. χρονο-γράφος [m.] ‘chronicler, annalist’ (Str.), -ypagia [f.) ‘chronicle, yearbook’ (Plb.). Often as a second member, e.g. σύγ-χρονος ‘at the same time’, συγχρον-έω, -ίζῳ, -σμός (Hell); also suffixed, e.g. n0Av-xpdv-to¢ … — [Beekes, s.v. χρόνος, p. 1702]

2. χρόνος · chronos — Chantraine

χρόνος : m. « temps », s'oppose ἃ καιρός qui est l'instant précis et marque une limite, et à αἰών qui est l'éternité. Platon (Tim. 37 ἃ) le définit comme εὐκὼ κινητόν τινὰ αἰῶνος « une représentation mobile de l'éternité ». Il est en outre divisible (μέρη χρόνου), done mesurable, Déterminé par πολύς, τόσσος, etc. (Hom., att., etc.) ou par ὀλίγος, βραχύς, ete. (ion.-att.), désigne usuellement le temps qui s'écoule, … — [Chantraine, s.v. χρόνος, p. 1297]

3. χρόνος · chronos — Chantraine

χρόνος (Hp., Gal., LXX) ; βραχυ- « de courte durée » (PI, Plu.) ; ἰσο- « de même durée de révolution + (Thphr., Euc., Hero, Ptol.) ; ὑπερ- «extrêmement vieux » (Zen.), «dont l'échéance est passée » (pap. 1er et 11° 8. après) ; μεταχρόνιαι à propos des Harpyes qui s’enfuient (Hés. Th. 269, et à sa suite A.R., Nonn.) fait difficulté pour le sens (voir West, ad loc.) : si le texte est fautif (pour μεταχθόνιαι), c'est … — [Chantraine, s.v. χρόνος, p. 1298]

4. χρόνος · chronos — Frisk

χρόνος τη. “(bestimmte) Zeitdauer, Zeitverlauf, Zeit, Lebenszeit, Zeitgrenze’ (seit Il.), pl. χρόνοι auch ‘Jahre’ (— lat. tempora, seit III-IVP; Schwyzer 124f. m. Lit.). Als Vorderglied, z.B. xoovo-yodpos m. “Berichter der Zeitverhältnisse, Chronist’ (Str. u.a.) mit -γραφία f. “Chronik, Jahrbuch’ (PIb. u.a.). Oft als Hinterglied, z.B. σύγ-χρονος gleichzeitig’ mit -χρον-ἔω, «ίξω, -ἰσμός (hell. u.sp.); auch m. Suffix, … — [Frisk, s.v. χρόνος, p. 2094]

5. χρόνος · chronos — LSJ

time, time

time, Hom. (v. infr.), etc.: dist. fr. καιρός, D. 59.35, cf. Ammon. Diff. p.79 V.; τῶν δὲ πεπραγμένων ἀποίητον οὐδʼ ἂν χ. δύναιτο θέμεν τέλος Pi. O. 2.17; μυρίος χ. Id. I. 5(4).28, S. OC 618; μακρὸς κἀναρίθμητος χ. Id. Aj. 646; ὁ πᾶς χ. Pi. P. 1.46, cf. A. Eu. 484; πρόπας χ. ib. 898; ἐς τὸ πᾶν χρόνου ib. 670; but in Prose, τοῦ χ. τὸν πλεῖστον Th. 1.30, cf. Isoc. 9.41; τὸν πρῶτον τοῦ χ. X. Lac. 1.5; τὸν διʼ αἰῶνος χ. A. Ag. 554; χρόνου πολλοῦ δέονται take a long time, X. Smp. 2.4, etc.; δότε τι τ

b time

time in the abstract, ἀμερὴς χ. Timo 76; τριμερής S.E. M. 10.197, cf. Plu. Symp. 2.153b; defined by Zeno Stoic. 1.26, Apollod. ib. 3.260.

2 a definite time, period, chronological, by, dates, dates

a definite time, period, δεκέτης, τρίμηνος, S. Ph. 715 (lyr.), Tr. 164; χ. βίου, ἥβης χ., E. Alc. 670, El. 20; πολὺν ἀριθμὸν χρόνου γεγονότες Aeschin. 1.49: pl., of points or periods of time, τοῖς χ. ἀκριβῶς with chronological accuracy, Th. 1.97; τοῖς χ. by the dates, Isoc. 11.36; μετενεγκόντα τοὺς χ. altering the dates, D. 18.225; μακρῶν καὶ πολλῶν χρόνων Pl. Lg. 798b; τεσσαράκοντα χρόνους ἐνιαυτῶν IG 5(1).728.7 (Sparta), cf. 14.1747.3 (Rome); χρόνων μῆκος (dub., leg. χρόνου) Chor. 35.51 p.403

b date, term

date, term of payment due, Leg.Gort. 1.10, al.

c year

year, Ἑλληνικά 1.233 (Rhamnus, i B. C.), PLond. 2.417.14 (iv A. D.), App.Anth. 6.154.1 (leg. εἷς ἔτι), Ps.-Ptol. Centil. 24, cf. EM 254.13.

d equatorial degree

equatorial degree, Ptol. Tetr. 44, Paul.Al. A. 2, al., Cat.Cod.Astr. 5(1).240.

Special phrases:

a for a while, for a long, short time, for a, time, once for all

acc., χρόνον for a while, for a long or short time, Od. 4.599, 6.295, Hdt. 1.175, 7.223, etc.; πολὺν χρόνον for a long time, Od. 11.161; δηρὸν χ. Il. 14.206; οὐκ ὀλίγον χ. 19.157; τοῦτον τὸν χ. Hdt. 1.75; ἐς τὸν αἰὲν χ. for ever, E. Or. 207 (lyr.); οὐ πολὺς χ. ἐξ οὗ . . Pl. R. 452c; παλαιὸς ἀφʼ οὗ χρόνος S. Aj. 600 (lyr.); ἦν χρόνος ἐν ᾧ . . , or ὅτε . . , Linus ap. D.L. Prooem. 4, Critias 25.1 D.; ἕνα χ. once for all, Il. 15.511.

b time, a time, in a, time, long?

gen., χρόνου περιιόντος as time came round, Hdt. 4.155; so χ. ἐπιγενομένου, διεξελθόντος, προβαίνοντος, Id. 1.28, 2.52, 3.53; χρόνου γενομένου after a time, D.S. 20.109; ὀλίγου χρόνου in a short time, Hdt. 3.134; πολλοῦ . . οὐχ ἑόρακά πω χρόνου Ar. Pl. 98; οὐ μακροῦ χ., τοῦ λοιποῦ χ., S. El. 478 (lyr.), 817; βαιοῦ κοὐχὶ μυρίου χ. Id. OC 397; ποίου χρόνου; A. Ag. 278; πόσου χ.; after how long? Ar. Ach. 83.

c in process of time, long, immediately

dat., χρόνῳ in process of time, Xenoph. 18, Hdt. 1.80, 176, al.: freq. in Trag., as A. Ag. 126, 463, Ch. 650 (all lyr.); also χρόνῳ κοτέ Hdt. 9.62; τῷ χ. ποτέ Ar. Nu. 865; χρόνῳ, χρόνοις ὕστερον, long after, Th. 1.8, Lys. 3.39; οὐ χρόνῳ immediately, Ps.Democr.Alch.p.49B.: also c. Art., τῷ χ. Ar. Nu. 66, 1242.

d past time, future, time

ὁ ἄλλος χ., in Att., of past time, D. 20.16, ὁ λοιπὸς χ., of future, v. λοιπός 3; so χ. ἐφέρπων, ἐπαντέλλων, μέλλων, Pi. O. 6.97, 8.28, 10(11).7; also κατὰ χ. ἱκνούμενον or κατὰ χ. <τὸν> ἱ. at a later (or the fitting) time, Ant.Lib. 27.4 (cf. ἱκνέομαι III.2).

4 time, a time

with Preps.:—ἀνὰ χρόνον in course of time, after a time, Hdt. 1.173, 2.151, 5.27, al.

b time

ἀφʼ οὗ χρόνου from such time as . . , X. Cyr. 1.2.13.

c a time, an interval, one space of time, another

διὰ χρόνου after a time, after an interval, S. Ph. 758, Ar. Lys. 904, Pl. 1055, Th. 2.94; διὰ χρόνου πολλοῦ Hdt. 3.27; διὰ π. χ. Ar. V. 1476; διὰ μακρῶν χρόνων Pl. Ti. 22d: but χρόνος . . διὰ χρόνου προὔβαινέ μοι means one space of time after another, day after day, S. Ph. 285.

d time, ago

ἐκ πολλοῦ τευ χ. a long time since, long ago, Hdt. 2.58.

e in course of time, at length, for a long time, formerly

ἐν χρόνῳ, like χρόνῳ, in course of time, at length, A. Eu. 1000 (lyr.); for a long time, Pl. Phdr. 278d; ἐν πολλῷ χρόνῳ ib. 228a; ἐν χρόνοισι perh. formerly, [Emp.]Sphaer. 108 (leg. Κάρπιμος).

f a certain time

ἐντὸς χρόνου within a certain time, Hdt. 8.104.

g a time, a while

ἐπὶ χρόνον for a time, for a while, Il. 2.299, Od. 14.193, Hdt. 1.116; πολλὸν ἐπὶ χ. Od. 12.407; χρόνον ἐπὶ μακρόν Hdt. 1.81; παυρίδιον or παῦρον ἐπὶ χ., Hes. Op. 133, 326.

h hereafter

ἐς χρόνον hereafter, Hdt. 3.72, 9.89.

i time, time

μετὰ χρόνον after a time, Id. 2.52, etc.; μέχρι τοῦ αὐτοῦ χ. up to the same time, Th. 1.13.

πρὸ τοῦ καθήκοντος χ. Aeschin. 3.126; so τοῦ χρόνου πρόσθεν S. Ant. 461.

σὺν (ξὺν) χρόνῳ, like χρόνῳ or διὰ χρόνου, A. Ag. 1378, Eu. 555 (lyr.).

m lapse of time, about

ὑπὸ χρόνου by lapse of time, Th. 1.21: but ὑπὸ αὐτὸν τὸν χ. about the same time, Hdt. 7.165, cf. Th. 1.100 (pl.).

II lifetime, age, in years

lifetime, age, ὁ μακρὸς ἀνθρώπων χρόνος S. Ph. 306; χρόνῳ παλαιοί Id. OC 112; χρόνῳ μείων ib. 374; τοσόσδε τῷ χ. so far gone in years, Pl. Ax. 365b; χρόνῳ βραδύς S. OC 875.

III season, portion of the year

season or portion of the year, περιγράψαι τοῦ ἔτους χρόνον X. Mem. 1.4.12.

IV delay, linger, delays

delay, οὐδʼ ἐποίησαν (fort. ἐνεποίησαν) χ. οὐδένα D. 19.163; χρόνον δʼ αἱ νύκτες ἔχοντι linger, Theoc. 21.25; χρόνους ἐμποιεῖν to interpose delays, D. 23.93.

Gramm.,

1 tense

tense of a verb, D.H. Th. 24, A.D. Adv. 123.17, D.T. 638.3.

2 time, quantity

time or quantity of a syllable, Longin. 39.4, A.D. Synt. 130.4, al.: βραχὺς χ. a short syllable, ib. 309.23; of the augment, ib. 237.10.

3 time, time-unit

in Rhythmic and Music, time, διαιρεῖται ὁ χ. ὑπὸ τῶν ῥυθμιζομένων Aristox. Rhyth. p.79 W., etc.; ὁ πρῶτος [χ.] time-unit, ibid., Aristid.Quint. 1.14, etc.; χρόνος κενός ib. 18: freq. in pl., λέξις εἰς χρόνους τεθεῖσα διαφέροντας Aristox. Rhyth. p.77 W., cf. Anon.Rhythm. Oxy. 9ii6; [μέτρα] προχωρεῖ ἕως λ χρόνων Aristid.Quint. 1.23.

χρόνος

Where it lives

What it meant

In the wild

Where it came from

Downloads

Ask the librarian