δεσποτ-ικός · despot-ikos — LSJ
of or for a master, συμφοραί misfortunes that befall oneʼs master, X. Cyr. 7.5.64; δίκαιον a masterʼs right, Arist. EN 134b8; ὑπομένειν τὴν δ. ἀρχήν Id. Pol. 1285a22; ἡ δ., = δεσποτεία, ib. 1259a37; τὸ δ. Pl. Lg. 697c.
Imperial, νομισμάτια PFlor. 95.10; κτήσεις PLond. 2.234.1 (iv A. D.); νοτάριος ib. 416.3 (iv A. D.).
fitted to rule, ἀδικία -ώτερον δικαιοσύνης Pl. R. 344c, etc.; inclined to tyranny, despotic, ὀλιγαρχία δ. Arist. Pol. 1306b3; δῆμος ib. 1292a16; of persons, tyrannical, Phld. Ir. p.50 W. Adv. -κῶς, βουλεύεσθαι Isoc. 4.104; ἄρχειν Arist. Pol. 1295a16: Comp. -ωτέρως Id. Ath. 24.2.
c. gen., exercising despotic power over, τινός X. Oec. 13.5; ἐστὶ δὲ τυραννὶς μοναρχία δ. τῆς πολιτικῆς κοινωνίας Arist. Pol. 1279b16; δ. τῶν βελτιόνων ib. 1292a19.