διαχράομαι · diachraomai — LSJ
Dep., c. dat. rei, use constantly or habitually, chiefly in Hdt., τῇ αὐτῇ γλώσσῃ 1.58; τῷ αὐτῷ τρόπῳ 2.127; οὐκ οἴνῳ διαχρέωνται 1.71, cf. 2.77; ἐσθῆτι φοινηκηΐῃ 4.43; τῇ ἀληθείῃ δ. speak the truth, 3.72; οἰμωγῇ ἀφθόνῳ 3.66, cf. 6.58; ἀρετῇ 7.102; ἀγνωμοσύνῃ 6.10; ἀναιδείῃ τε καὶ ἀβουλίῃ 7.210; νόμοις τοῖς προτέροισιν Ar. Ec. 609; λιμῷ ὅσαπερ ὄψῳ δ. use hunger as a sauce, X. Cyr. 1.5.12.
of passive states, meet with, suffer under, συμφορῇ μεγάλῃ, τοιούτῳ μόρῳ, Hdt. 3.117, 1.167; αὐχμῷ δ. Id. 2.13.
treat, handle, ἀνομώτατα Str. 6.1.8: c. acc., destroy, kill, Hdt. 1.24, 110, Antipho 1.23, Th. 3.36, etc.
Pass., to be lent out to different persons, v. διακίχρημι.
to be killed, D.L. 1.102.
later in Act., διαχράω reveal by oracle, τελετήν Orac. ap. Phleg. Olymp.Fr. 1.