διάδρομ-ος · diadrom-os — LSJ
running through or about, wandering, φυγαί A. Th. 191; λέχος δ. stray, lawless love, E. El. 1156 (lyr.); ἔμβολα κίοσι δ. the architrave reeling, ready to fall, Id. Ba. 592 (lyr.).
Subst. διάδρομος, ὁ, = διαδρομή II, Luc. Hipp. 6.