1. διάκτορος · diaktoros — Beekes
διάκτορος [adj.] epithet of Hermes (Hom.); by later poets, who understood it as ‘messenger’, also used for Iris, Athena, the Eagle of Zeus, etc. (Call.); finally also as adjective (διάκτορα ... ἔγχεα ‘swords’ Nonn.). Secondary διάκτωρ (AP, Η; cf. διάκων = διάκονος). <2 eETYM The meaning was lost at an early date; it was used as 'διάκονος᾽ by A. Pr. 941, and later simply interpreted as ‘messenger’: ἀπὸ tod διάγειν … — [Beekes, s.v. διάκτορος, p. 376]
2. διάκτορος · diaktoros — Chantraine
διάκτορος : épithète d’Hermès chez Hom., notamment dans διάκτορος ᾿Αργεϊφόντης. traditionnellement compris « messager»; les poètes tardifs l'appliquent à l'aigie tique διάκεωρ (AP), οἷ. Hsch., διάκτορσι * ἡγεμόσι, βασιλεῦσι. Composé : συνδιάκτορος compagnon d’Hermès | : (Luc.) ; συνδιακτοῤόῳ « conduire » (p.-8, Timoel. 1 D.). Et.: Sens origiriél ignoré depuis longtemps, Æscb. Pr. 941 semble y voir äh équivalent de … — [Chantraine, s.v. διάκτορος, p. 291]
3. διάκτορος · diaktoros — Frisk
διάκτορος m. ep. Beiwort des Hermes (Hom. usw.); von späten Dichtern, die es als Bote’ verstanden, auch auf Iris, Athena, den Adler des Zeus usw. übertragen (Kall., AP, Nonn. u. 8.); zuletzt auch als Adjektiv gebraucht (διάκτορα ... ἔγχεα Nonn.). Sekundär διάκτωρ (AP, H.; vgl. διάκων -Ξ διάκονος). Bedeutung schon früh nicht mehr bekannt; von A. Pr. 941 als “διάκονος᾽, später gewöhnlich als “Bote’ aufgefaßt: ἀπὸ τοῦ … — [Frisk, s.v. διάκτορος, p. 417]
4. διάκτορος · diaktoros — LSJ
minister, messengerepith. of Hermes in Hom., δ. Ἀργεϊφόντης Il. 2.103, Od. 5.43, etc.; δ. alone, ib. 12.390, 15.319; Ζηνὸς δ. AP 13.2 (Phaedim.): variously expld. by ancient writers, cf. Nessas 2, Corn. ND 16, EM 268.10, Eust. 182.8, etc.: apptly. taken as minister, = διάκονος, by A. Pr. 941; as messenger (διάγων ἀλλελίας), by later poets, ὄρνι Διὸς δ., of the eagle, AP 7.161 (Antip.Sid.); applied to Iris by Nonn. D. 31.107; to Athena, ib. 30.250 (so perh. of Athenaʼs owl, Call. Fr. 164; πολέμων δ., of a poet, Luc