δια-φεύγω · dia-pheugō — LSJ
get away from, escape, survive, it is, too late
get away from, escape, τινά or τι, Hdt. 1.204, 3.19, Antipho 5.90, etc.; θάνατον Pl. Ap. 39a; κίνδυνον Isoc. 2.6; survive, [νόσημα] Arist. HA 603b11; γάμον Men. Georg. 21: abs., Democr. 239, Hdt. 1.10, etc.; μὴ . . ἀθῷος διαφύγῃ PTeb. 44.28 (ii B.C.); ἐκ τῆς Μήλου Th. 8.39; δ. ἐκ πόνων εἰς ἀγαθά Pl. Lg. 815e; διαφεύγει δʼ οὐδὲ νῦν but it is not even now too late, D. 10.31:—Pass., διεφεύχθη ὁ κίνδυνος J. AJ 18.8.9.
2 escape oneʼs notice, memory
escape oneʼs notice or memory, Pl. Phd. 95e, Men. 96e; σὲ διαφεύξεται ἡ ἀλήθεια Id. Prm. 135d; δ. τὰ πολλὰ τῶν νοσημάτων αὐτούς Jul. Or. 7.228a; πολλά με διαπέφευγε Isoc. 4.187.