διασταλ-τικός · diastal-tikos — LSJ
serving to distinguish, προσώπων A.D. Adv. 185.10, cf. D.L. 4.33, Eust. 1610.3; antithetic, A.D. Pron. 24.12. Adv. -κῶς ib. 49.24, Eust. 73.31.
of Music, exciting, exalting, Aristid. Quint. 1.12, Cleonid. Harm. 13.