διάτορ-ος · diator-os — LSJ
piercing, πέδαι A. Pr. 76; δ. φόβος thrilling fear, ib. 181 (lyr.); of sound, δ. Τυρσηνικὴ σάλπιγξ Id. Eu. 567: neut. as Adv., διάτορον φθέγγεσθαι Plu. Aet.Gr. 2.303e; ἀναβοᾶν Luc. Gall. 1.
Pass., pierced, bored through, ποδοῖν ἀκμαί S. OT 1034.