1. δίκελλᾶ · dikella — Beekes
δίκελλᾶ [f.] a two-pronged fork (trag., Delos III").
DER δικελλίτης (Luc.). *ETYM A technical term without established etymology. A connection with μάκελλα, μακέλη (Il.) requires an analysis as δί- and μά-κελλα, which is possible only for δίκελλα: a prefix μα- (allegedly from IE *sem-) does not exist. The variation -eAAa/- ἕλη, as displayed by μάκελλα, μακέλη, is best explained from Pre-Greek *-al’a vel sim. … — [Beekes, s.v. δίκελλᾶ, p. 381] 2. δίκελλα · dikella — Chantraine
δίκελλα : f. «espèce de houe à deux branches » (trag., Délos, Mén.). Dérivé : SuxeAirnc «paysan qui travaille ‘avec un, tel quil» {Luc.). Cf. Handley, Dyskolos 226. Δίκελλα et δυκελλί subsistent en grec moderne. Et.: Terme technique. Certainement composé dont le prémier terme est té} exprimant la notion de deux. Pour le second Terme on a pensé à χελεῖς v. su, et à σκάλλω. Véôlr-aussi μώρελλα qui semble être une … — [Chantraine, s.v. δίκελλα, p. 296]
3. δίκελλᾶ · dikella — Frisk
δίκελλᾶ f. Ben. einer Hacke (Trag., Delos III® usw.). — Davon δικελλίτης (Luk.). Technischer Ausdruck ohne sichere Erklärung. Das sinnverwandte uaxe/}a, uaxe}n (seit Il.) scheint eine Zerlegung in öi- bzw. μά-κελλα zu erfordern, die indessen nur für δί-κελλα δίκη 393 befriedigt: es wäre eine ta-Ableitung von ἔδί-κελος od. ähnl., „mit zwei Zinken versehen“; vgl. s. κελεῖς, s. auch σκάλλω. Aber eine entsprechende … — [Frisk, s.v. δίκελλᾶ, p. 424]
4. δί-κελλα · di-kella — LSJ
two-pronged forktwo-pronged fork, Ps.-Phoc. 158, A. Fr. 196, S. Ant. 250, E. Ph. 1155, IG 11.159A57 (Delos, iii B. C.), etc.; ἀπαλλαγεὶς δικέλλης καὶ κακῶν Men. Georg. 65.