LOGOI

The corpus record

διωλύγιος

diolugios

resounding much, heavily, etc.

Generated live from the audited corpus — every figure on this page is a database query, not prose from memory.

Where it lives

What it meant

1. διωλύγιος · diōlygios — Beekes

διωλύγιος [adj.] uncertain (Pl. Tht. 162a, Lg. 890e); διωλύγιον immense’, acc. to H. = ἠχοῦν ἐπὶ πολύ, μέγα, καὶ σφοδρόν, διατεταμένον ‘resounding much, heavily, etc.’; acc. to the sch. on Pl. = περιβόητος ‘much discussed’ and σκοτεινός ‘dark, obscure’, ie. connected with ὀλολυγή ‘loud cry’ and ἠλύγη ‘shadow’. «Ὁ eETYM The occurrences in Plato (διωλύγιος φλυαρία and μήκη διωλύγια) are ambiguous. — [Beekes, s.v. διωλύγιος, p. 390]

2. διωλύγιος · diōlygios — Chantraine

διωλύγιος : adj. de sens mal défini : πράγματα διωλύγια (is. fr, 123) glosé μεγάλα par Harp. ; μαχρὰ καὶ διωλύγιος φλυαρία (PL. Thi. 162 a) glosé μεγάλη ἡ ἐπὶ πολὺ διήκουσα {sch. anc.) mais aussi ἀντὶ τοῦ περιθόητος - σημαίνει δ᾽ ἔσθ᾽ ὅτε χαὶ τὸ σκοτεινὸν καὶ νυκτερινόν (Aréthas) ; cf. encore Lois 890 6 μήκη.... διωλύγια (même glose que Th. sch. anc.). Le mot, évidemment ancien, est repris dans le grec tardif : dit … — [Chantraine, s.v. διωλύγιος, p. 303]

3. διωλύγιος · diōlygios — Frisk

διωλύγιος Adj. unsicherer Bed. (Pl. Τ μὲ. 162a, Lg. 890e, hell. und spät); διωλύγιον nach H. = ἠχοῦν ἐπὶ πολύ, μέγα, καὶ σφοδρόν, διατεταμένον; nach den Sch. zu Pl. = περιβόητος und σκοτεινός, mithin sowohl auf ὀλολυγή wie auf ἠλύγη bezogen. Die Beziehung auf ὁλολυγή überwiegt in späterer Literatur (etwa “laut jammernd, weit tönend’); die Platonstellen (διωλύγιος φλυαρία bzw. μήκη διωλύγια) sind nicht eindeutig. — [Frisk, s.v. διωλύγιος, p. 434]

4. διωλύγιος · diōlygios — Frisk

διωλύγιος. Ausführlich Danielsson Eranos 6 (1905-1906) 186. Er will das Wort auch bei Th. 7, 75,4 konjizieren. — [Frisk, s.v. διωλύγιος, p. 2202]

5. διωλύγιος · diōlygios — LSJ

immense, enormous, far-sounding, loud, piercing

immense, enormous, μήκη δ. Pl. Lg. 890e; μακρὰ . . καὶ δ. φλυαρία Id. Tht. 162a (Sch. expl. both by περιβόητος and σκοτεινός) ; πράγματα Is. Fr. 123; μακρὸς ὁ λόγος καὶ δ. Jul. Or. 2.101d; κῦμα δ. Call. Fr. 111; ἤπειρος A.R. 4.1258; σκότος Dam. Isid. 303; τιμαί Them. Or. 11.146b; πνεῦμα δ., of a water-clock striking, perh. far-sounding, AP 7.641 (Antiphil.); loud, piercing, φθέγμα θρηνῶδες καὶ δ. Agath. 1.12: neut. as Adv., δ. ἀνῴμωζον J. BJ 7.6.4; δ. ἀνεβόησεν Charito 3.3, Lib. Decl. 26.47. (Et

In the wild

Where it came from

  • Beekes, Etymological Dictionary of Greek (Brill 2010) Treated in Beekes, Etymological Dictionary of Greek (Brill 2010) s.v. διωλύγιος (scan p. 390; entry #1750).
  • Chantraine, Dictionnaire etymologique de la langue grecque Treated in Chantraine, Dictionnaire etymologique de la langue grecque s.v. διωλύγιος (scan p. 303; entry #2084).
  • Frisk, Griechisches etymologisches Worterbuch Treated in Frisk, Griechisches etymologisches Worterbuch s.v. διωλύγιος (scan p. 434; entry #1600).

Downloads

Word record (JSON)·Concordance (CSV)·Frequencies (CSV)·Cite (BibTeX)

CC BY 4.0 with receipt attribution — every file carries its license line. What is exportable

Ask the librarian

Ask about διωλύγιος →