1. διφάω · diphaō — Chantraine
διφάω : seulement thème de présent à l'exception de δ[ε)ιφήσαντες * Ψψηλαφήσαντες (Hsch.) « fouiller, scruter», etc. (11. 16,747, Hés., Call, Thphr.); avec &va- (Cratin.), ëx- (Hérod.) ; ἐρεδο- terme plaisant (Ar. Nu. 192}; doublet δῖφέω (AP 9,559). D'où : διφαλέος « qui sait chercher» {Hymn. Is. 10) διφήτωρ (βυθῶν) «explorateur des profondeurs » (Opp.} ; ἀστροδίφης, -οὐ «explorateur des astres» (Hérod., sans doute … — [Chantraine, s.v. διφάω, p. 301]
2. διφάω · diphaō — Frisk
διφάω nur Präsensstamm bis auf δ[ε)ιφήσαντες" ψηλαφήσαντες H. “(auf)suchen, durchstöbern’ (einzelne, vorw. poet. Belege seit II 747), διφέω (AP). — Davon διφαλέος "nachspürend, scharfsinhig’ (Hymn. Is. 10), διφήτωο (βυϑῶν) “Erforscher (der Tiefen)’ (Opp.), ἀστρο-δίφης "Astronom’ (Herod., wohl verächtlich). Denominativum διφαδεύςσρει" ἐξελεῖται H., wie von Ἐδιφάς; vgl. φυγαδεύειν : φυγάς. — Hierher auch öipas Art … — [Frisk, s.v. διφάω, p. 432]
3. δῑφ-άω · diph-aō — LSJ
search after, search, wellsearch after, πόντῳ ἐν ἰχθυόεντι . . τήθεα διφῶν Il. 16.747; τεὴν διφῶσα καλιήν Hes. Op. 374; ἐν οὔρεσι πάντα λαγωὸν διφᾷ Call. Epigr. 33, cf. Fr. 165; διφᾶν τὰ καλύμματα (or καλλύσματα, q. v.) search them well, Thphr. Char. 10.6: abs., Herod. 6.73; εἴ ποθι διφώωσα . . ἀθρήσειεν Nonn. D. 48.592:—Ion. διφέω, AP 9.559 (Crin.).