διφρ-εύω · diphr-euō — LSJ
drive a chariot, E. Andr. 108 (eleg.), Heraclit. Incred. 22.
c. acc., drive over, δ. ἅλιον πέλαγος E. Andr. 1010 (lyr.); νὺξ . . νῶτα διφρεύουσʼ αἰθέρος Id. Fr. 114.
c. acc. cogn., αἴγλαν ἐδίφρευʼ Ἅλιος . . κατʼ αἰθέρα Id. Supp. 991 (lyr.); ὅταν Φαέθων πυμάτην ἁψῖδα διφρεύῃ Archestr. Fr. 33.
= διακαθίζω, Hsch.