ἔκτοπ-ος · ektop-os — LSJ
away from a place, c. gen., τῶνδʼ ἑδράνων πάλιν ἔ. ἔκθορε S. OC 233 (lyr.); distant, ἄρουρα Id. Tr. 32; ἔ. ἔστω let him leave the place, E. Ba. 69 (anap.).
foreign, strange, [τέθνηκεν] αὐτὴ πρὸς αὐτῆς, οὐδενὸς πρὸς ἐκτόπου by no strange hand, S. Tr. 1132.
out of the way, strange, extraordinary, δένδρον Ar. Av. 1474 (lyr.); ὁτιοῦν τῶν ἐ. Pl. Lg. 799c; χειμών Thphr. CP 6.18.12; ἱστορία ἔ. Plu. Sollert. 2.977e; of persons, eccentric, Arist. Pr. 954b2. Adv. -πως extraordinarily, Id. Mir. 833a14, PPetr. 3p.150, Plb. 32.3.8: Comp. -ωτέρως Arist. Metaph. 989b30 codd.
ἔκτοπον· ἔξοδον, Hsch.