ἔλῠμος

ἔλυμος 1 [m.] ‘millet’ (Hp., Ar.). «Ὁ» eVAR In H. also ἔλεμος: σπέρμα ὅπερ ἕψοντες Λάκωνες ἐσθίουσιν ‘seed which the Laconians boil and eat’. Frisk (s.v. eiAbw) notes that the word also means ‘container’: καὶ ἡ τῆς κιθάρας Kai tod τόξου θήκη ‘case for the kithara and the bow’ (H; sv. ἔλυμοι). — [Beekes, s.v. ἔλυμος, p. 463]

ἔλυμος 2. [f.(m.)] name of a Phrygian pipe (S.). eETYM There appears no reason for connection with > εἰλύω. — [Beekes, s.v. ἔλυμος, p. 463]

1 ἔλυμος : f. (m. chez Procop.) « millet» (Hp., Ar., hell. et tardif). Chez Hsch. aussi ἔλεμος * σπέρμα ὅπερ ἕψοντες Λάκωνες ἐσθίουσιν. Ni composés, ni dérivés. Et,: Comme beaucoup de noms de plantes, sans étymologie : les rapprochements avec ὄλυραι « épeautre », et οὐλαί «grains d'orge grillés s sont en l'air. — [Chantraine, s.v. ἔλυμος, p. 357]

2 ἔλυμος, nom d'une flûte, v. εἰλύω. FéAxavos : épithète de Zeus en Crète (I. Cret. 1, p. 270, 274; Hsch.). D'où le nom de fête βελχάνια n. pl. {Lyttos), le nom de mois Fexyéwoc et ᾿Εἰλχάνιος (Gortyne et Lato); ξαλχάνιος est un anthroponyme à Chypre, ef. Masson, ICS, no 299,4. Et.: Obscure. Sittig, ΚΖ 52, 1924, 202 avait rapproché le rhètique velyanu. On pense en outre au latin Volcänus, que l’on ne séparait pas de … — [Chantraine, s.v. ἔλυμος, p. 357]

1. ἔλυμος N. einer phrygischen Pfeife s. εἰλύω. — [Frisk, s.v. ἔλυμος, p. 535]

2. ἔλυμος f. (m.) “Hirse” (Hp., Ar., hell. u. spät). Bei H. auch ἔλεμος" σπέρμα ὅπερ ἕψοντες Λάκωνες ἐσϑίουσιν. Keine Komposita oder Ableitungen. — Kulturwort unbekannter Herkunft (vgl. Schwyzer 494). Die Zusammenstellung mit ὄλυραι “Speltkörner’, οὐλαί “geschrotetes Getreide’ (Fick) oder gar mit ἀλέω “mahlen’ (J. Schmidt KZ 32, 382) steht auf sehr schwachen Füßen, s. WP. 1,89 Anm. 1. Weitere zweifelhafte oder … — [Frisk, s.v. ἔλυμος, p. 535]