ἡμιτελ-ής · hēmitel-ēs — LSJ
half-finished, δόμος ἡ. a house but half complete, i.e. childless, Il. 2.701; βίος Str. 7.3.3, cf. Luc. DMort. 27[19].1; Ὀλύμπιον Dicaearch. 1.1; ἡ. θάλαμος AP 7.627 (Diod.); ἡ. νίκη D.H. 2.42; φωναί Id. Comp. 14; ἐνέργειαι Aret. SD 1.7; of a child, Luc. Sacr. 5; οὐδὲν ἡμιτελὲς καταλείπειν X. Cyr. 8.1.3; ἡ. ἀφιέναι D.H. Th. 9; ἡ. ἀνήρ, opp. τελείως ἀγαθός, X. Cyr. 3.3.38; ἡ. περὶ λόγους D.H. Dem. 23; ἡ. τὴν ἀρετήν Ph. 2.199. Adv. -λῶς Longin. ap. Porph. Plot. 19.